मोहनापुल–अत्तरिया सडक निर्माणको म्याद एक वर्ष थपियो
अत्तरिया । कैलालीमा निर्माणाधीन मोहनापुल–अत्तरिया छ लेन सडकको निर्माण अवधि एक वर्ष थप गरिएको छ । निर्माण सम्पन्न सम्झौता अवधि सकिएको नौ महिनापछि सडकको म्याद थप गरिएको हो । एक नं प्याकेजको म्याद विसं २०७७ मङ्सिर ६ गतेसम्म र दोस्रो तथा तेस्रो प्याकेजको मङ्सिर १५ सम्मका लागि म्याद थप गरिएको मोहनापुल–अत्तरिया सडक योजना कार्यालय धनगढीका योजना प्रमुख होमबहादुर एसीले बताए । निर्माण कम्पनीले विसं २०७४ जेठमा २४ महिनाभित्र निर्माण गरिसक्ने गरी ठेक्का सम्झौता गरेकामा सम्झौताअनुसार गत जेठमा सम्पन्न हुनुपर्ने काम आधा मात्रै सकिएपछि म्याद थप गरिएको जनाइएको छ । चालू आवको माघ मसान्तसम्म छ किलोमिटर सडक एकतर्फी कालोपत्र भइसकेको योजना कार्यालयले जनाएको छ । सङ्घीय सरकारको बजेटमा निर्माणाधीन कूल साढे १४ किलोमिटर लामो यो सडकखण्डको १० किमी छ लेन र साढे चार किमी चार लेनको हुनेछ । रु एक अर्ब ६८ करोड लागत रहेको उक्त सडक निर्माणका लागि तीन खण्डमा छुट्याई ठेक्का दिइएको छ । भन्सार–रोडस्थित मोहनापुलबाट अत्तरियाचोकसम्म १४ दशमलव १७ किलोमिटर लामो तथा ३२ दशमलव दुई मिटर चौडा सडक निर्माण गरिनेछ । दुवैतिर तीन–तीन मिटर फुटपाथ रहने छ । लेन सडकमा ८० किलोमिटर प्रतिघण्टाका दरले सवारी कुदाउन सकिने छ । विसं २०७४ जेठमा मोहनापुल–अत्तरिया छ लेन सडकको निर्माण शुरू भएको थियो । यो अवधिसम्म ७० प्रतिशत मात्र काम भएको सडक योजना कार्यालयले बताएको छ । निःशुल्क स्वास्थ्य परीक्षण धनगढी डाइग्नोस्टिक्स एण्ड रिसर्च सेन्टर प्रालिले निःशुल्क स्वास्थ्य परीक्षण गरेको छ । डाइग्नोस्टिक्सको तेस्रो वार्षिकोत्सवको पूर्वसन्ध्यामा मानव सेवा आश्रम तारानगरमा रहेका अनाथ, असहाय, घरबारविहीन २९ वृद्धवृद्धाको निःशुल्क स्वास्थ्य परीक्षण गरेको हो । स्वास्थ्यकर्मीसहितको टोली आश्रममै पुगेर निःशुल्क रगत, मधुमेह, मिर्गौला, एचआइभी, हेपाटाइटिस ‘बी’ परीक्षण गरी फलफूल वितरण गरेको प्रालिका प्रबन्ध निर्देशक महेन्द्र साउदले बताए । धनगढी उपमहानगरपालिका–५ टिसीएनचोकस्थित धनगढी डाइग्नोस्टिक्सले वार्षिकोत्सवका अवसरमा विशेष छुट अफर ल्याएको हो । आफनो तेस्रो वार्षिकोत्सवका अवसरमा डाइग्नोस्टिक्सले होलबडी प्याकेज रु पाँच हजार, मिनी होलबडी प्याकेज रु दुई हजार र थाइराइड जा“च रु ५०० मा गराउन लागेको धनगढी डाइग्नोस्टिक्स एण्ड रिसर्च सेन्टर प्रालिका अध्यक्ष मीनबहादुर धामीले जानकारी दिए । विभिन्न निःशुल्क शिविरसमेत आयोजना गरी सेवामुखी काममा सक्रिय धनगढी डाइग्नोस्टिक्स सेन्टरले वार्षिकोत्सवका अवसरमा सो सुविधा दिइएको जनाएको छ । हालसम्म डाइग्नोस्टिक्स सेन्टरले ६७० को निःशुल्क मधुमेह जा“च, सात हजार बढीको सिकलसेल जा“च गरेको डाइग्नोस्टिक्स प्रालिका प्रयोशाला प्रमुख नीरज भट्टको भनाइ छ । रासस
कैलालीमा निर्माणाधीन बसपार्कको काम ९० प्रतिशत सम्पन्न
काठमाडाैं । कैलालीको टीकापुरमा निर्माणाधीन बसपार्कको काम ९० प्रतिशत सकिएको छ । नेपाल सरकारको सघन शहरी विकास कार्यक्रमअन्तर्गत निर्माण भइरहेको बसपार्कको अहिलेसम्म ९० प्रतिशत काम सम्पन्न भइसकेको निर्माण कम्पनीले जानकारी दिएको छ । बसपार्क निर्माणका लागि १८ महिनाभित्र काम सक्ने गरी विसं २०७५ माघ २ गते राजेन्द्र रोयल जेभी धनगढीले ठेक्का लिई निर्माण शुरु गरेको हो । विसं २०७७ साउन ४ गतेभित्र काम सक्ने गरी ठेक्का सम्झौता भए पनि त्यसअगाडि नै काम सम्पन्न गर्ने लक्ष्य लिएर काम भइरहेको निर्माण कम्पनीका इञ्जिनीयर झङ्कर थापाले बताए । बसपार्कमा एकतलाको टर्मिनल भवन निर्माण भएको छ । त्यसमा टिकट काउन्टर, रेष्टुरेन्ट, महिला पुरुषका लागि छुट्टाछुट्टै शौचालय निर्माण भएको छ । “बसपार्क क्षेत्र पूरै आरसिसीसहितको ढलान गरिएको छ, त्यहाँ बसपार्कमा लामो दूरी र छोटो दूरीका लागि छुट्टाछुट्टै पार्किङ स्थान बनाइएको छ”, इञ्जिनीयर थापाले भने, “बसपार्कभित्र मोटरसाइकल, अटोरिक्साका लागि पनि पार्किङको व्यवस्था छ ।” इञ्जिनीयर थापाले अबको केही दिनमा बसपार्क टीकापुर नगरपालिकालाई हस्तान्तरण गर्ने बताए । लामो समयपछि टीकापुरको बसपार्क व्यवस्थित बन्न थालेपछि यहाँका नागरिक पनि खुशी भएका छन् । स्थानीय केशरी सोडारी व्यवस्थित बसपार्क निर्माण हुँदा यहाको विकासमा सहयोग पुग्ने बताउँछन् । “बसपार्क बनेपछि लामो दूरीका बस पनि यहाँ आउनेछन्, जसले व्यापार वृद्धिमा सघाउँछ”, सोडारी भन्छन्, “बसपार्क बन्दै गर्दा आसपासका घर अहिले नै भाडामा गइसकेका छन् ।” टीकापुरमा अहिले व्यवस्थित बसपार्कसहित छ लेनको सडक कालोपत्र, ब्लक ‘ए’ का सबै सडक कालोपत्र र दृश्यावलोकन स्तम्भसहितको घण्टाघर निर्माण भइरहेका छन् । “भौतिक संरचना बनाउँदा ती संरचनाको दिगोपनामा ध्यान दिनुपर्दछ, त्यसमा हामी सचेत भएका छौँ”, नगरप्रमुख तपेन्द्र रावलले भने, “हामीले संरचना निर्माण गर्दा प्रयोेग गरिने सामग्रीको गुणस्तर र प्राविधिक पक्षमा निगरानी गरिरहेका छौँ, टीकापुरमा ठूला पूर्वाधार बन्न थालेका छन्, यसले विकासमा सहयोग पुगेको छ ।” बसपार्क निर्माणको लागि राजेन्द्र रोयल जेभी धनगढीले रु आठ करोड ३३ लाखमा ठेक्का लिएको हो । रासस
ब्रुमर सञ्चालनको एक वर्षः अपेक्षा अनुरुप देखिएन सडक सफा
काठमाडाैं । सडक सफा गर्न काठमाडौँ महानगरपालिकाले ब्रुमर (यान्त्रिक कुचो) सञ्चालनमा ल्याएको एक वर्ष बितेपनि अपेक्षा अनुरुप यहाँका सडक सफा देखिँदैन । कामपाले हालसम्ममा ब्रुमरमन्त्रमार्फत सडक सफा गरेर पाँच हजार ७९ टन धुलो सङ्कलन गरिसकेको छ । पानी परेको दिनबाहेक अन्य दिन अहिले दैनिक सात यन्त्रले सडक सफा गरिरहेको छ । कामपाले ब्रुमर सञ्चालन गरेको एक वर्ष हुँदासम्म महानगरको सडकमा धुलो कम भएको छैन । बाहिरी ठूला सडकमा केही कम भए पनि भित्री सडकमा एकपटक पनि उक्त यन्त्र पुगेको छैन । कामपा वातावरण विभागका प्रमुख हरिकुमार श्रेष्ठका अनुसार बाहिरी सडकमा सहज रूपमा ब्रुमर सञ्चालन गर्ने अवस्था रहेको भए पनि भित्री सडकमा अझै पनि सहज रूपमा सञ्चालनको अवस्था छैन । जसले गर्दा यातायातको साधनमार्फत भित्री सडकको धुलो ठूला सडकमा आउँछन् र फोहर देखिन्छन् । सङ्कलित धुलो टेकुमा व्यवस्थापन गरिएको छ । महानगरले सुन्दर शहर निर्माण गर्ने कार्यअनुरुप अत्याधुनिक यन्त्रबाट सडक सफा गर्न थालेको हो । गत फागुन २८ गते इटालीबाट ल्याइएका उक्त यन्त्र प्रयोगमा ल्याइएका हुन् । ब्रुमर सञ्चालनका लागि कामपाले पाँच वटा सडक निर्धारण गरेको छ । सोही रुटअनुरुप काम गरिहेको भए पनि सबै दिनमा काम गर्ने वातावरण नहुँदा समस्या भएको बताइएको छ । महानगर क्षेत्रमा पर्ने सबै खाल्डाखुलडी पुर्ने काम कामपाको नभएको जनाइएको छ । आठ मिटर कम चौडाका सडक मात्र कामपाको अधिकारभित्र पर्दछ, बाँकी अन्य सडक विभाग मातहतमा पर्दछ । पछिल्लो समय सडक विभागले ठूला सडकको खाल्डाखुल्डी पुर्ने काम गरिरहेको छ । सडकको मुख्य स्थान न्यूरोड, रत्नपार्क, जमल, कालिमाटी कलङ्की, पुतलीसडक, बिजुलीबजारलगायतका स्थानमा खाल्डाखुल्डी विभागले पुरिरहेको छ । यसअघि विशिष्ट व्यक्तिको आवतजावत रहेका बेला सडक विभाग र महानगरपालिकाले आपसी समन्वय गर्दै विभागसँग रहेका दुई ब्रुमरले सडक सफा गर्दै आएको थियो । महानगरसँग यसअघि रहेको एक बु्रमर पनि काम गर्न नमिल्ने अवस्थामा रहेको छ । उक्त यन्त्रले पानी नपरेको दिन साँझ ८ बजेदेखि बिहान ४ बजेसम्म सडक सफा गर्दै आएको छ । ती ब्रुमर रु १० करोड ८० लाखमा ल्याइएको हो । पाँच ब्रुमरमध्ये चार वटा १६ टन क्षमता बराबरका तथा अर्को एउटा छ टन क्षमताको छ । ती ब्रुमर दैनिक १० किलोमिटरसम्मको धुलो सङ्कलन गर्नसक्ने क्षमताका रहेका छन् । यूरो मापदण्डका भनिएका उक्त ब्रुमरमा अगाडि, बीचमा र पछाडि भागको दायाँबायाँ गरी प्लास्टिकका चार ब्रससहित धुलो तान्न सक्ने शक्तिशाली पाइप जडान गरिएका छन् । खाल्डाखुल्डी र भूकम्पका कारण भत्किएका संरचना पुनःनिर्माणको कामले पनि समस्या भएको विभागले जनाएको छ । मुख्य सडक सुनधारास्थित धरहरा, दरबार हाइस्कूल, रानीपोखरी, काठमाडौँ भ्यूटावर र बसपार्कमा विभिन्न स्थानबाट आएका सवारी साधनले ल्याएका हिलो माटोका कारण सफा गर्न समस्या भएको महानगर वातावरण विभागले जनाएको छ । स्थानीयवासीको गुनासो कामपाका नागरिकले भने ब्रुमर प्रयोगमा आए पनि सडक सफा नभएको भन्दै गुनासो गरेका छन् । कालिमाटीका स्थानीयवासी विष्णु कँडेलका अनुसार ब्रुमर सञ्चालनमा आएको एक वर्ष हुँदासम्म शहरमा अपेक्षाअनुरुप धुलो कम हुनसकेको छैन । समस्याजस्ताको तस्तै छ । “यही अवस्था रहिरहने हो भने महङ्गो रकम खर्च गरेर बु्रमर खरिद गर्नुको कुनै अर्थ छैन”, कडेँलले भने । भित्री सडकमा ब्रुमर पुगेन भित्री सडकमा खाल्डाखुल्डी पुर्ने काम नहुँदा काठमाडौँ महानगरपालिका (कामपा)लाई ब्रुमर सञ्चालन गर्न समस्या परेको छ । विगत एक वर्षदेखि कामपाले सडक सफा बनाउन नियमितरूपमा सात बु्रमर सञ्चालन गर्दै आएको छ । त्यसको प्रभाव ठूला सडकमा मात्रै देख्न पाइन्छ । मुख्य सडकमा खाल्डाखुल्डी देखिँदैन । भएका खाल्डा पुर्ने काम जारी छ । सडक चिल्ला र आकर्षक बन्दै छ । ठाउँठाउँमा रङरोगन लगाएर सौन्दर्यकरणका काम भइरहेको छ । अहिलेको अवस्था नै पर्याप्त नभए पनि उपत्यकाको सडकमा सकारात्मक सुधार आएको छ । सरकारले उपत्यका भित्रिने शाखा सडकको स्तरोन्नतिसमेतलाई प्राथमिकता दिएर काम गरिरहेको छ । पछिल्लो १०० दिनमा मात्रै सरकारले काठमाडौँ उपत्यकाको नौ हजार ५०० खाल्डाखुल्डी पुरेको छ । यद्यपि भित्री र शाखा सडकमा समस्या यथावत छ । चालू आर्थिक वर्षको अन्त्यसम्ममा सरकारले उपत्यकाको ८५ किलोमिटर सडक कालोपत्र गर्ने लक्ष्यसमेत राखेको छ । उपत्यकाको कोरिडोरलगायत क्षेत्रको स्तरोन्नति र कालोपत्रको प्रगति क्रमशः भएको पाइन्छ । तर साना सडकको मर्मतसम्भारका लागि सम्बन्धित निकायले त्यति ध्यान नदिँदा ठूला सडकमा पनि त्यसको असर परेको कामपाले जनाएको छ । रासस
सिटिजन लाइफ इन्स्योरेन्सले काठमाडौंमा गर्यो एमडीआरटी कार्यक्रम
काठमाडौं । सिटिजन लाइफ इन्स्योरेन्स कम्पनीले काठमाडौंमा एमडीआरटी(मिलियन डलर राउन्ड टेबल) कार्यक्रम सम्पन्न गरेको छ । उक्त कार्यक्रम सिटिजन लिडरहरुको क्षमता अभिवृद्धि गर्ने, उत्प्रेरणा जगाउने तथा ग्राहकहरु माझ सेवालाई स्तरीय बनाउने उद्देश्यले गरिएकाे थियो । कार्यक्रममा कम्पनीका प्रमुख बजार व्यवस्थापन अधिकृत कबी फुयालले एम्डीआरटी के हो, यसको प्रक्रिया, आवश्यकता र लाभहरुको बारेमा प्रकाश पार्दै सिटिजन लिडरहरुलाई प्रेरित गराएका थिए । साथै, उनले एमडीआरटीको लागि योग्य हुन आवश्यक कुराहरुमा जोड दिए । सोहि कार्यक्रममा एमडीआरटीमा सहभागी हुन आवश्यक मापदण्ड पुगेका सफल सिटिजन लिडरहरुलाई तथा यसको लक्ष्य लिएका सिटिजन लिडरहरुलाई सम्मान पनि गरिएको थियो । समापनको अवसरमा सिटिजन लाइफ इन्स्योरेन्सका प्रमुख कार्यकारी अधिकृत पोषक राज पौडेलले यो पेशालाई सम्मानित बनाउने र पुरस्कृत गर्ने कार्यमा सिटिजन लाइफ इन्स्योरेन्स कम्पनी सदैव अग्रसर रहने बताउदै एमडीआरटी जस्ता कार्यक्रमले व्यवसायिक क्षमता वृद्धिमा अझ सहयोग पुग्ने बताए ।
भूकम्प पीडितको काँधमा ऋणको बोझ
बलेवा । वर्षौ बित्दासमेत यहाँका भूकम्प पीडितले राज्यले घोषणा गरेको पुनःनिर्माण अनुदान नपाएको गुनासो गरेका छन् । बागलुङमा सूचीकृत भएकामध्ये केहीले दोस्रो र तेस्रो किस्ताको अनुदान पाउन कठिन भएको बताएका छन् । एकमुष्ट रु तीन लाख अनुदान पाउनुपर्नेको सङ्ख्या जैमिनी नगरपालिका वडा नं १ र २ मा धेरै छ । त्योबाहेकका ६८ बनिसकेका घरलाई राष्ट्रिय पुनःनिर्माण प्राधिकरणले दिने अनुदान पाउन कठिन भएको छ । विशेष गरेर प्राधिकरणले प्राविधिक पठाउनुअघि बनेका घरले अनुदान पाएका छैनन् । सूचीकृत भएर पहिलो किस्ता पाएका केही र दोस्रो किस्तासमेत पाएका धेरैको तेस्रो किस्ताको रकम रोकिएको प्राधिकरण जिल्ला कार्यान्वयन एकाइ बागलुङले जनाएको छ । अनुदान नपाउनेले आफूहरु मर्कामा परेको गुनासो गरेका छन् । “पालमुनी कहिले पानी कहिले चिसो, केटाकेटी त जोगाउनै पर्यो भनेर ऋण गरी घर बनाइयो”, जैमिनी नगरपालिका–१ कुश्मीशेराका प्रेम लम्सालले भने, “कसैको आशा थिएन्, सरकारले हेर्ला भन्ने त थियो ।” सरकारले उनीहरुको घर निर्माण गर्ने बेलासम्म पुनःनिर्माण प्राधिकरण गठन गरिएको थियो तर काम शुरु भएको थिएन । घर बनाएर सकेको भोलिपल्टै मजदुरी गरी ऋण तिर्ने काममा लागेका लम्साल र नेपाली जस्ता कयौँले अझै ऋणको भारी बोकिरहेका छन् । सरकारले निजी निवास पुनःनिर्माणको लागि अनुदान दिने घोषणा गर्यो । सोहीअनुसार राष्ट्रिय पुनःनिर्माण प्राधिकरण गठन भएर काम चलिरहेको छ । तर उनीहरु जस्तै कयौँ पीडितले भने राहतभन्दा धेरै पीडा भोग्दै आएका छन् । पहिले सरकारले खटाएका प्राविधिकले जाँच गरेर सिफारिस भएका घरलाई मात्रै अनुदान दिने भनिएकाले उनीहरुका घर सरकारले बनाएको कार्यविधिमा परेका थिएनन् । वास्तविक भूकम्प पीडित भएकाले पीडितको सूचीमा सूचीकृत भएर पहिलो किस्ताको रकम मात्रै त्यस्ता घरले पाएका थिए । “प्राविधिकले सिफारिस गरेअनुसार घर बनाउनुपर्ने भन्ने कुरा आयो, हाम्रो घर त बनिसकेको थियो”, लम्सालले भने, “पछि पहिलै बनेका घरले पनि एकमुष्ट पाउने भन्ने सूचना आएकाले प्रक्रिया पूरा गरेर गयौँ तर रकम पाइएको छैन ।” निजी आवास पुनःनिर्माणको अनुदानका लागि धाउदा समयको बर्बादी मात्रै भएको लम्साल बताउँछन् । उनीहरुले अहिलेसम्म दोस्रो र तेस्रो किस्ताको रकम पाएका छैनन् । जैमिनीमा मात्रै ४२ परिवारले प्राविधिक आउनु पूर्वनै घर बनाएको भनेर निवेदन दिएका छन् तर एकमुष्ट आउने भनिएको रकम अहिलेसम्म आएको छैन । राष्ट्रिय पुनःनिर्माण निर्देशक समितिको विसं २०७५ माघ ३ गते बसेको बैठकले पहिले नै घर बनाएकालाई थप समस्यामा पारेको छ । निर्णयको १ नम्बर बुँदामा उल्लेख भएको व्यवस्थाअनुसार जिल्लाभरका ६८ पीडित परिवारलाई रकम उपलब्ध गराउन नसकिएको राष्ट्रिय पुनःनिर्माण प्राधिकरण जिल्ला कार्यान्वयन एकाइका स्रोतव्यक्ति विक्रम सापकोटा बताउँछन् । उनका अनुसार, प्राविधिक आउनुपूर्व घर बनाइसकेका ३७७ परिवारले एकमुष्ट रु तीन लाख भुक्तानी पाएका छन् । “निर्णयअनुसार कार्यविधि बनेको छ, कार्यविधिले रोकेको कुरा हामीले गर्न मिलेन”, सापकोटाले भने, “बाँकी पीडितको अवस्थाबारे रिपोटिङ भएको छ, माथिबाटै निर्णय होला ।” अनुदानको भुक्तानी लिएकामध्ये अधिकांश प्राविधिक पुग्नु अगावै घर बनाएका तर प्राविधिककै सिफारिसमा दोस्रो किस्ताको रकम पाएका छन् । पीडितहरु प्राविधिकको लापरवाहीका कारण आफूहरुले पाउने रकम रोकिएको बताउँछन् । बागलुङ नगरपालिका–१४ नारायणस्थानका लालप्रसाद शर्माले भन्नुभयो, “प्राविधिक र जनप्रतिनिधिले मनलाग्दी गरेका कारण हामीलाई थप पीडा आइलाग्यो ।” आशा देखाएको अनुदान नपाउदा आफूहरुलाई थप पीडा भएको उनीहरुको गुनासो छ । जिल्ला कार्यान्वयन एकाइले भने प्रक्रिया पूरा भएका कसैको पनि अनुदान नरोकिएको जनाएको छ । “यसवर्ष बजेट नपुगेकाले प्रक्रिया पुगेकाको पनि रकम पठाउन सकिएको छैन”, एकाइका सूचना अधिकारी चुर्णबहादुर कार्कीले भने, “दोस्रो किस्ता पाउनुभनेको प्राविधिक हिसाबले पास भएरै पाउनु हो, भवनले के कसरी काम गरिरहेको छ थाहा भएन ।” चालू आवमा बागलुङमा निजी निवास पुनःनिर्माणको लागि मात्रै रु १२ करोड बजेट थियो । जिल्लामा सूचीकृत भएका दुई हजार ६३१ पीडित छन् । पीडितमध्ये दुई हजार २२६ ले पहिलो किस्ता, एक हजार ५९९ ले दोस्रो किस्ता र एक हजार ३२९ ले तेस्रो किस्ताको रकम पाएका छन् । पूर्णक्षति नभएर प्रबलीकरण गर्नुपर्ने १६१ परिवारमध्ये हालसम्म ८७ परिवारले सम्झौता गरेर पहिलो किस्ता लगिसकेको कार्कीले जानकरी दिए । दुई जनाले दोस्रो किस्ताको रकम पाएका छन् । रासस
धनी बन्नबाट तपाईंलाई रोक्ने केहि गलत धारणाहरु, कसरी जित्ने यी भ्रमहरुलाई ?
काठमाडाैं । जीवनमा कसरी आर्थिक सफलता हासिल गर्ने वा सम्पत्तिको आर्जन कसरी गर्ने भन्ने विषयमा तपाईंले प्रशस्तै सोच्नुभयो होला । यदि तपाईंले जीवनमा धन आर्जन गर्न अथक प्रयास गर्नुभएको छ, तर पनि सोचेजति कमाउन सक्नुभएको छैन भने तपाईं अबसम्म यो निष्कर्षमा पुगिसक्नुभयो होला कि धन भन्ने चिज जोसुकैको भाग्यमा छैन । तपाईंको श्रोत तथा पुँजीको कमी, काम गर्ने वातावरणको अभाव, लगानी डुब्छ कि भन्ने डर, सेवा तथा वस्तुबजारको सिमितता लगायतका कारण तपाईंले यो पनि सोचिसक्नुभयो होला कि यो संसारमा धनीहरुले मात्र अझै धेरै धन कमाउन सक्छन् र बाँकीले कदापी धन आर्जन गर्न सक्दैनन् । अमेरिकाका लगानी विज्ञ, सेल्स ट्रेनर तथा हाउ रिच पिपल थिङ्क र हाउ मनी वर्कस् जस्ता पुस्तकका लेखक स्टिभ सिइबोल्डले किन कसैलाई प्रशस्त सम्पत्ति कमाउन अप्ठेरो हुन्छ भन्ने प्रश्नको जवाफ खोज्न जीवनको ३६ वर्ष अध्ययनमा लगाए । अध्ययनको क्रममा उनले १३ हजार भन्दा बढी मल्टि-मिलिनार र अन्य मध्यमवर्गीय मानिसहरुसँग अन्तर्वार्ता गरे । यति धेरै अध्ययन र मिहेनतको निष्कर्ष उनले के निकाले भने अत्याधिक धनआर्जन गर्ने व्यक्तिहरुले आफ्नो जीवनलाई भिन्न किसिमको सोच, विश्वास, दर्शन र रणनीतिका साथ अगाडी बढाएका हुन्छन् । उनीहरुको धनआर्जनको रहस्य न त उनीहरुसँग पहिल्यैदेखि भएको सम्पत्ति हो न सो सम्पत्ति र श्रोतको सदुपयोगद्वारा संचालन गरेको व्यापार वा अन्य कर्म नै, बरु उक्त रहस्य त उनीहरुको सोचको स्तर र निर्णय क्षमता लगायतका गुण हुन् । ‘अर्को अर्थमा भन्नुपर्दा धनी बन्नका लागि तपाईंले धनी मानिसले झैँ सोच्न जरुरी छ,’ आफै एक मध्यमवर्गीय व्यक्तिबाट मल्टि-मिलिनारको हैसियतसम्म पुगेका सिइबोल्ड प्रष्ट्याउँछन्, ‘जसै मैले यस अवधारणालाई अंगिकार गरेँ तब मैले पनि यथेष्ठ धन कमाउन थालेँ । यसै सोचलाई विश्वास गरी मैले आफ्नो व्यवसाय थालेँ र अन्तत सेल्फ-मेड मल्टि-मिलिनार बन्न सफल भएँ ।’ आफ्नो अध्ययनको आधारमा उनै सिइबोल्डले पहिचान गरेका तपाईं- हाम्रो धेरै धन कमाउने बाटोमा तगारो बन्नसक्ने वा बनेका केहि मध्यमवर्गीय गलत मानसिकता तल उल्लेख गरिएका छन् । १. कडा मिहेनत (भलै त्यो मैले घृणा गर्ने जागिरमै किन नहोस्) ले धनी बनाउँछ आफूलाई मनै नपर्ने जागिर वा काम भएता पनि अधिकांश मानिस आयको बाटो पहिल्याउने अवसरको खोजीमा आफ्नो चाहनासँग सम्झौता गर्छन् र सोप्रति प्रतिबद्ध भएर लाग्न थाल्दछ । सोहि काम वा जागिर उनीहरुको जीवनको यति अभिन्न अंग बन्न पुग्छ कि केहि वर्षभित्रै उनीहरु कतै म सो जागिरबाट निकालिनु पर्ने त हैन वा कहिले पदोन्नती होला भन्ने सोचमै निबृत्त हुने दिनसम्मको यात्रा तय गरिसक्छन् । किन यस्तो हुन्छ थाहा छ ? किनकी उनीहरु यहि मान्न थाल्छन् कि उनीहरुको जीवनमा धनी बन्न सघाउने एउटा मात्रै उपलब्ध माध्यम भनेको यहि जागिर नै हो । तर सत्य के हो भने सो जागिर वा कामले उनीहरुको आथिक उन्नती नभइरहेको अवस्थामा पनि अब कहाँ जाने र के गर्ने भन्नेमा निर्क्यौल निकाल्न नसकेकै कारण उनीहरु जवनभर त्यहि जागिरको दास बन्न पुग्छन् । मानवशास्त्री हाडास विइसले आफ्नो पुस्तक वि ह्याभ नेभर बिन मिडिल क्लासः हाउ सोसल मोबिलिटी मिसलिड्स अस पुस्तकमा तर्क गरेकी छिन्, ‘मिडिल क्लासको सोच मेरिटोक्रेसी (आफ्नो क्षमता एवं योग्यतामाथि विश्वास गर्ने प्रणाली) सँग बलियोरुपमा गाँसिएको हुन्छ र उनीहरुलाई लाग्छ कि क्षमता र मिहेनतको प्रदर्शनका कारण उनीहरु आयआर्जन गर्ने उचित स्थानमा पुग्छन् र सोहि स्थान (कार्यालय, कम्पनी लगायत) ले उनीहरुलाई अझ धनी बन्न सहयोग गर्छ ।’ तर अर्कातर्फ धनी बन्ने सोच भएका व्यक्तिहरु भने ‘परिपूर्णता’का लागि काम गर्ने गर्छन् । उनीहरु पैसा कमाउनका लागि आफ्नो इच्छासँग सम्झौता गर्दैनन् । बरु त्यहि काम गर्छन् जसलाई उनीहरु माया गर्छन् र जे गर्दा उनीहरु रमाउँछन् । यहि कारण उनीहरु ‘गर्नका लागि मात्र’ काम गर्दैनन् बरु आफ्नो सम्पूर्ण जोश, जाँगर, मन र मस्तिष्क लगाएर कार्यसम्पादन गर्दछन् । यसको परिणामस्वरुप उनीहरुको कामको उचित मूल्यांकन हुन्छ र उनीहरु असाधारण कमाइद्धारा सम्मानित हुन्छन् । आफ्नो सोच बदल्नुस्ः कमाउनका लागि आफूलाई जाँगर नलाग्ने काम गर्नुको सट्टा त्यहि काम गर्नुस्, जसलाई तपाईं मन पराउनुहुन्छ । आफ्नो काममा पूर्ण लगाव भएर सफलता र आर्थिक लाभ हासिल गरेको व्यक्तिसँग कुरा गर्नुस् र उनीहरुको सफलताको कथाबाट आफू पनि उत्प्रेरित हुनुहोस् । २. औपचारिक शैक्षिक योग्यताविना धन कमाउन सकिँदैन मध्यमवर्गका मानिसहरुले औपचारिक शिक्षामा गरेको लगानीको परिमाणले भविष्यमा आर्जन हुने धनको मात्रालाई निर्धारणा गर्दछ भन्ने भ्रम पाल्दछन् । तर राम्रो विश्वविद्यालय र उच्च अंकले मात्र धन आर्जन गर्न सक्षम बनाउँथ्यो भने तपाईं आफ्नै वरपरका व्यक्तिहरुको अवलोकन गर्नुस् जसले राम्रो डिग्री हासिल नगर्दा पनि अत्याधिक धन आर्जन गरेका छन् । उदाहरणको लागि करिब ३२ अर्ब अमेरिकी डलरका मालिक डेल कम्प्युटर कम्पनीका सीइओ माइकेल डेलले टेक्सास विश्वविद्यालयमा भर्ना भएकै वर्ष अध्ययनलाई बिचमै त्यागी निस्केका थिए । यसैगरी, औपचारिक अध्ययन नसकेका एप्पलका सहसंस्थापक स्टिभ जब्स्ले बिचमै कलेज त्याग्नु ‘जीवनकै सबैभन्दा उत्कृष्ट निर्णयमध्येको एक’ भएको बताएका थिए । विश्वका धेरै अर्बपतीहरु तपाईँले जिवनमा पाउने आर्थिक सफलतासँग तपाईँले कति पाठ्य-सामाग्री घोक्नुभयो वा कुन स्तरको शैक्षिक डिग्री प्राप्त गर्नुभयो भन्ने कुराको कुनै सम्बन्ध नरहेको मत राख्दछन् । बरु उनीहरु आफूले काम वा लगानी गर्न चाहेको क्षेत्र वा विषयमाथिको विज्ञता र शक्तिशाली व्यक्तिहरुसँगको संजाल निर्माणले आफूले हात पर्ने कुल सम्पत्तिको परिमाणमा प्रभाव पार्ने विश्वास राख्दछन् । आफ्नो सोच बदल्नुस्: औपचारिक शिक्षाले तपाई“को आर्थिक सफलता वा सम्पत्तिको आर्जन सुनिश्चित गर्दैन । बरु आफूलाई गर्न मन लागेको काम वा क्षेत्रको बारेमा धेरैभन्दा धेरै जानकारी हासिल गर्नु फाइदाजनक हुन्छ । अझ सो विषयसम्बन्धी छोटा अनलाईन कोर्स गर्दा अथवा अन्य विविध तरिकाले स्वअध्ययनमा लाग्दा झनै प्रभावकारी हुने अध्ययनहरुले देखाएका छन् । ३. भाग्यमानी मानिसले मात्रै धन कमाउँछन् औसत मानिसले यो संसारमा धेरै कम मान्छे मात्र धनी हुन सक्छन् र धन कमाउनेहरुले आफ्नो क्षमताभन्दा पनि भाग्यको कारणले कमाएको हो भन्ने सोच राख्दछन् । यसका साथै धन कमाउनका लागि गरेका प्रयासहरुले उचित सफलता दिन नसक्दा उनीहरु आफ्नै भाग्यलाई धिक्कार्न थाल्छन् । अझ यति सम्मकी आफूले बस्तु वा सेवाको बिक्रीको क्रममा मानिसलाई मार्नु हुन्न भन्ने सोच राखी सामाग्रीको मूल्य पनि कम राख्छन् । यसको विपरीत धनी बन्नसक्ने क्षमता भएका मानिसले भने पुँजीवादी अर्थ व्यवस्था भएको देशको नागरिक भएको नाताले उनीहरु मनग्ये धन कमाउन पाउनु आफ्नो अधिकार भएको ठान्दछन् । उनीहरु अरुका लागि सामाग्री, सेवा वा समाधानको विकास गरी बिक्री गरेको बदलामा ग्राहकहरुसँग पैसा लिनु सामान्य सोच्दछन् । र उनीहरु भाग्यलाई भन्दा पनि आफूले गरेको मिहेनत, सोच र बुद्धिमानी कार्य वा व्यापार शैली लगायतलाई धन आर्जनको कारण मान्दछन् । आफ्नो सोच बदल्नुस्ः धन हासिल गर्नका लागि भाग्य हैन, तपाईंलाई सहि सोच्ने, उत्कृष्ट ब्यवस्थापन गर्ने तथा उचित निर्णय लिने क्षमताको आवश्यकता पर्दछ जुन जोकोहिले पनि बिस्तारै सिक्न सक्दछन् । ४. धेरै धनले मानिसलाई नराम्रो बनाउँछ हुनत सम्पत्ति मानव सेवा र सामाजिक भलाई गर्ने तथा संसारबाट दुखलाई अन्त्य गर्ने महत्वपूर्ण साधान भएता पनि औसत मानिसहरुले भने धनले मानिसलाई भ्रष्ट, कञ्जुस, नीच एवं स्वार्थी बनाउ“छ भन्ने सोच्दछन् । सम्पत्ति कमाउने मान्छेले अरुलाई थिचोमिचो गरेर मात्र धन कमाउँछ र समस्या पर्दा कसैलाई पनि सहयोग गर्दैन भन्ने ठान्दछन् । तर धनी मानिसहरु भने संसारमा कुनै पनि प्रकारको शक्ति, स्वतन्त्रता र प्रतिष्ठ नै मानिसको सच्चा परिचय हुने तर्क गर्दछन् । अध्ययनहरुले के देखाएका छन् भने यदि कसैले छल गरेर, धोका दिएर तथा ठगेर सम्पत्ति कमाएको छ भने उ पछिसम्म खराब हुन्छ तर यदि कसैले इमान्दारितापूर्वक मिहेनत गरेर आर्थिक सफलता हासिल गरेको छ भने उ पछिसम्मै अझ बढी नम्र, कोमल र दयालु हुन्छ । त्यसोत अमेरिकका सबैभन्दा धनी दानबिरहरु बारे विकासन्यूजमा केहि दिनअघि ऐजेन्सीहरुको सहयोगमा एउटा रिपोर्ट प्रकाशित गरिएको थियो जसमा उनीहरुले आफूले कमाएको हिस्साबाट संसारभरका दिनदुखीहरुको भलाइका लागि अर्बांै अमेरिकी डलरबराबरको दान गरेको विषयलाई समेटिएको थियो । यसले पनि धनी मानिस स्वार्थी हुन्छन् भन्ने अवधारणा गलत भएको प्रमाणित गर्दछ । आफ्नो सोच बदल्नुस्ः यदि तपाईं दयालु र विनम्र हुने दिशामा अग्रसर हुनुहुन्छ भने धनले तपाईंको नैतिक चरित्रलाई अझ सुधार गरी तपाईंलाई मानवहितको बाटोमा थप अग्रसर हुन प्रेरणा दिन्छ । ५. आर्जित धनको प्रयोग गर्नु ठिक होइन औसत मानिसहरु प्रायजसो दरिद्र मानसिकताबाट ग्रसित हुन्छन् । उनीहरु आफूले गरेको आम्दानीलाई खर्च नगरी साँचेर राख्नुपर्नेतर्फ सचेत रहन्छन् । केहि आवश्यकताको परिपूर्ती गर्नपर्ने अवस्थामा पनि सजिलै पैसा निकाल्न चाहँदैनन भने कमाइसकेको पैसा खर्च गर्दा फेरी त्यो पैसा कहिल्यै पुर्नहासिल गर्न सकिँदैन भन्ने भ्रम उनीहरुले पालेका हुन्छन् । अझ, आफूले कमाएको कमाइ कसैले चोर्ला, ठगेर भाग्ला भन्ने खालको असुरक्षित सोचबाट गुज्रीरहेका हुन्छन् उनीहरु । तर धनी व्यक्तिहरु भने कमाइलाई साँचेर राख्नुभन्दा पनि झनै सहजरुपमा अझ बढी धन आर्जन गर्ने काममा लगाउँछन् । उनीहरुले आफूले गरेको कामबाट भइरहेको कमाइको अध्ययन गरि सो कमाइलाई त्यहि काममै लगाउन चाहन्छन् । अझ गरिरहेको कामभन्दा कुनै फरक काममा थप आर्थिक लाभ छ वा सो काम सम्पन्न गर्न अझै सजिलो छ भने सोहि क्षेत्रमा आफ्नो कमाइलाई लगाउने प्रबृत्तिका हुन्छन् उनीहरु । आफ्नो सोच बदल्नुस्ः गरिरहेको कामका लगानी थप्न वा नयाँ क्षेत्रमा लगानीको बिस्तार गर्न तथा अतिरिक्त कमाइ हुने काम गर्नका लागि जोखिम मोल्ने क्षमतालाई बढाउनुहोस् । ६. पैसाले मानिसलाई चिन्ता र तनाव दिन्छ सम्पत्ति कमाउँदा समाजले कुरा काट्ने, आफन्तले डाहा गर्ने, लुटपात अथवा चोरी लगायत हुनसक्ने र अनावश्यक रुपमा दुष्मनी कमाइने लगायतको डर र चिन्ताले पनि कतिपय मध्यमवर्गीय मानिसलाई सम्पत्ति आर्जनको बाटोमा लाग्न दिँदैन । यसका साथसाथै सम्पत्ति कमाउन पनि गाह्रो हुने र सोभन्दा गाह्रो सम्पत्तिको व्यवस्थापनमा हुने लगायतको सोचबाट उनीहरु पीडित भएका हुन्छन् । तथापी, धनीहरुको नजरमा भने सम्पत्तिको व्यवस्थापन बुद्धिमानी दिमागको उपज हो । उनीहरु आफ्नो तर्क र विबेकको प्रयोगसहित सम्पत्ति केका लागि र किन कमाउने तथा कहाँ र कसरी खर्च गर्ने भन्नेमा विश्वस्त हुन्छन् । उनीहरुका लागि सम्पत्ति भनेको थप विकल्प तथा अवसरहरु श्रृजना गर्ने माध्यम हो । भने अझ बढी पैसा कसरी कमाउने भन्ने सवालमा उनीहरुले आफ्नो भावनात्मक पक्षलाई एकातिर पन्छाइ, बौद्धिक पक्षको मात्र प्रयोग गर्दछन् । यसै प्रसंगमा आयरल्याण्डका लेखक जोनाथन स्विफ्टले भनेका छन्, ‘एक विवेकी मानिसले आफ्नो मुटुमा होइन, दिमागमा पैसा राख्दछ ।’ आफ्नो सोच बदल्नुस्ः आफ्ना लागि आर्थिक रणनीतिको विकास गर्नुस् र सोप्रति अडिग रहन आफ्नो सम्पूर्ण ध्यान लगाउनुस् । ७. जिन्दगीमा सबैभन्दा ठूलो शान्ति र सन्तुष्टि नै हो धन आर्जन गर्ने बाटोमा लागेर सफलता पाउन नसकेका वा धन आर्जन गर्ने बाटोमा लाग्न नसकेका मध्यमवर्गीय मानिसले जीवनमा सबैभन्दा ठूलो सम्पत्ति भनेकै शान्ति र सन्तुष्टि हो भन्ने विचारलाई प्राथमिकता दिन्छन् । सम्पत्ति आर्जन गर्ने यात्रामा मानिसले शान्ति, सन्तुष्टि र अमनचयन त्याग्नुपर्ने भन्ने उनीहरको सोच रहन्छ । तर आर्थिकरुपमा सफल मानिसले भने जिवनको सबैभन्दा ठूलो सुख नै भौतिक सुख भएको र सम्पत्तिको आर्जनविना कुनै पनि भौतिक उपलब्धि तथा सुख हासिल गर्न सकिँदैन भन्ने सोच राख्दछन् । त्यसैगरी आफूले आर्जन गरेको सम्पत्तिलाई उनीहरु भौतिक तथा अन्य सुख प्राप्त गर्न र जिवनलाई सहज र सुखी बनाउनतर्फ लगाउँछन् । धनी मानिसहरु आशावादी हुनुका साथसाथै जिवनमा आइपर्ने संघर्ष र कष्टसँग सहजै हार नमान्ने किसिमका हुन्छन् । आफ्नो सोच बदल्नुस्ः ठूलाठुला सपना तथा लक्ष्य हासिल गर्ने कार्य प्रेमीप्रेमिकासँग पार्कमा टहलिनजस्तो सजिलो हुँदैन । सुरु-सुरुमा केहि अप्ठेरो झेल्नुपरेता पनि सम्पत्ति हासिल गरिसकेपछि पाइने आनन्द र सन्तुष्टिको कुनै मूल्य हुँदैन ।
माछापुच्छ्रे बैंकका सीईओ सुमन शर्माले दिए राजीनामा, कामु सीईओ सन्तोष कोइराला
काठमाडौं । माछापुच्छ्रे बैंकका प्रमुख कार्यकारी अधिकृतबाट सुमन शर्माले राजीनामा दिएका छन् । फागुन ३० देखि लागू हुने गरी उनले राजीनामा दिएका हुन् । उनको राजीनामा बैंक सञ्चालक समितिले गत शुक्रबार नै स्वीकृत गरेको छ । सञ्चालक समितिले चैत १ गतेदेखि लागू हुने गरी कामु प्रमुख कार्यकारी अधिकृतको जिम्मेवारी सन्तोष कोइरालालाई दिएको छ । कोइराला सोही बैंकमा साढे दुइ वर्ष अघिदेखि नायव प्रमुख कार्यकारी अधिकृत पदमा कार्यरत छन् । त्यसअघि २ वर्ष नायव महाप्रबन्धक थिए । नायव महाप्रबन्धक र नायव प्रमुख कार्यकारी अधिकृत गरी बैंककाे दाेस्राे बरियतामा बसेर उनले साढे ४ वर्ष जिम्मेवारी समालेका छन् । सन् २००० मा बैंक अफ काठमाण्डूबाट बैकिङ करिअर शुरु गरेका कोइरालाईसँग बैंक अफ काठमाण्डू, सानिमा र माछापुच्छ्रे बैंकमा करिब २० वर्ष काम गरेको अनुभव छ । त्रिभुवन विश्वविद्यालयबाट एमबीए गरेका कोइरालासँग बैंक सञ्चालन, व्यवसाय विस्तार, जोखिम न्यूनिकरण, सञ्चार, विश्लेषण र नेतृत्व विकासका क्षेत्रमा राम्रो ज्ञान भएको बैंकले जनाएको छ । अस्थिरता पछिल्ला वर्षमा माछापुच्छ्रे बैंकको उच्च व्यवस्थापन तथा प्रमुख कार्यकारी अधिकृतमा छिटोछिटो परिवर्तन देखिएको छ । तुलसीराम गौतमले ४ वर्ष कार्यकाल पूरा गरी छोडेपछि बनेको प्रमुख कार्यकारी अधिकृतहरुले कार्यकाल पूरा नगर्दै छोडेका छन् । गौतमपछि निरज श्रेष्ठले पनि कार्यकाल पूरा नगर्दै बैंक छोडेका थिए भने सुमन शर्माले पनि प्रमुख कार्यकारी अधिकृतको रुपमा २३ महिना मात्र बिताएका छन् । शर्मालाई चार वर्षका लागि प्रमुख कार्यकारी नियुक्त गरिएको थियो । माछापुच्छ्रे बैंकमा मात्र हाेइन, बैंकहरूबीच प्रतिस्पर्धाले धेरै बैंककाे प्रमुख कार्यकारी अधिकृतकाे पद अस्थिर बन्दै गएकाे छ ।
चार जिल्ला उद्योग वाणिज्य संघका अध्यक्ष भन्छन्ः नेतृत्वका लागि मात्र नभई व्यवसायीलाई संरक्षण गर्ने नेतृत्व चाहिँन्छ
काठमाडौं । आगामी चैतमा नेपाल उद्योग वाणिज्य महासंघको ५४औं वार्षिक साधारणसभा हुदैछ । तर विश्वभर फैलिरहेको कोरोना भाइरसकै कारण पनि साधारणसभा सर्ने सम्भावना बढी छ । सो साधारण सभाले नयाँ नेतृत्व पनि चयन गर्दैछ । विधानअनुसार महासंघको बरिष्ठ उपाध्यक्ष आगामी कार्यकालको लागि स्वतः अध्यक्ष हुनेछन् । त्यसैकारण अहिलेका बरिष्ठ उपाध्याक्ष शेखर गोल्छा महासंघको आगामी कार्यकालको अध्यक्ष हुँदैछन् । तर, चैतमा हुने अधिवेशनले गोल्छापछिको नेतृत्व पनि चयन गर्दैछ । चैतमा हुने महाधिवेशनले जसलाई बरिष्ठ उपाध्यक्ष बनाउनेछ, सो व्यक्ति नै गोल्छापछिको महासंघको अध्यक्ष बन्नेछ । निजी क्षेत्रको सबैभन्दा ठूलो संस्था भएको कारण पनि महासंघको नेतृत्वका बारेमा चासो र सरोकार हुनु स्वभाविकै हो । सरकारले निजी क्षेत्रसँग सहकार्य गरेर कार्यान्वयन गर्ने अधिकांश काममा महासंघको संलग्नता हुने भएकोले पनि यसको महत्व धेरै छ । महासंघले सबैभन्दा धेरै चिन्ता र सरोकार राख्ने भनेको उसका आफ्नै सदस्यहरुको हित प्रबद्र्धन नै हो । कुनै पनि संघ संस्थाले आफ्ना सदस्यहरुको हित संरक्षण र प्रबद्र्धन गर्नको लागि नै काम गर्नुपर्छ । यसैकारण महासंघका सदस्यहरुले अबको नेतृत्वबाट के कस्तो अपेक्षा राखेका छन् ? यो प्रश्न हामीले स्याङ्जा उद्योग वाणिज्य संघका अध्यक्ष बिक्रान्त कुमार श्रेष्ठ, नवलपरासी उद्योग वाणिज्य संघका अध्यक्ष केशब प्रसाद भण्डारी, बुटवल उद्योग वाणिज्य संघका अध्यक्ष खिम बहादुर हमाल र गुल्मी उद्योग वाणिज्य संघका अध्यक्ष श्रीप्रसाद भलामीलाई सोधका छौं । उनीहरुले महासंघको अबको नेतृत्वले सरकारसँग सहकार्य र व्यवसायीका समस्या सुनिदिने र नेतृत्वमात्र नभएर व्यवसायीलाई संरक्षण गर्ने नेतृत्व आवश्यक रहेको धारणा राखेका छन् । साहसिक नेतृत्वको आवश्यकता छ बिक्रान्त कुमार श्रेष्ठ, अध्यक्ष, स्याङ्जा उद्योग वाणिज्य संघ नेपाल उद्योग वाणिज्य महासंघको अबको नेतृत्वले सबै व्यवसायीको हक समान हो भन्ने ठानोस् । समान व्यवहारले काम गरोस् । हामी साना तथा मझौला व्यवसायीहरुका धेरै समस्याहरु छन् । ती समस्याहरुलाई साहसिक तरिकाले समाधान गर्ने नेतृत्व हामीलाई आवश्यक छ । हामीले गाउँपालिकादेखि केन्द्रसम्म कर तिर्नु पर्ने अवस्था छ । यसको अन्त्य गरोस् । बंैंकले ७ प्रतिशत भनेर ऋण दिन्छ पछि ८ प्रतिशत लिन्छ । यो प्रवृतिलाई व्यवस्थित गर्ने नेतृत्व हामीलाई चाहिन्छ । सबैको अपेक्षा भनेको जसले सबैलाई समान व्यवहार गरेर अगाडि बढ्छ त्यही हामीलाई चाहिन्छ । सरकारसँग लविङ गर्न खालको हुनु पर्छ केशब प्रसाद भण्डारी, अध्यक्ष नवलपरासी उद्योग वाणिज्य संघ सरकारसँग उद्योगी व्यवसायीका समस्यालाई सरल रुपले पुर्याइदिने नेतृत्व आवश्यक छ । हामीलाई कर ठूलो समस्याका रुपमा देखा परेको छ । हामी लगानी गर्न खोज्छौं तर हामीलाई त्यो खालको वातावरण सिर्जना हुँदैन । अबको नेतृत्वले निजी क्षेत्रसँग सहकार्य र समन्वय गरेर अगाडि बढ्ने हुनु पर्छ । उद्योग र व्यवसायीलाई हेर्ने दृष्ट्रिकोण एउटै हुनु पर्छ । कुनै पनि कानुनी कूराहरु ल्याउँदा हामी निजी क्षेत्रको सहकार्य बिना सफल र देश सम्बृद्ध बन्न सक्दैन । हामी सँग सहकार्य गरेर अगाडि बढ्ने सिर्जना अबको नेतृत्वले गर्नु पर्छ । यो निर्वाचनको अपेक्षा सरकारसँग लविङ गर्न सक्ने नेतृत्व हुनु पर्यो । जिल्ला नगरका व्यवसायीका भावना बुझ्ने नेतृत्व हुनुपर्छ । गैर कानुनी रुपबाट हुने कामलाई रोक्नु पर्यो । हाम्रा धेरै समस्या छन् । यसको नेतृत्व आउने नेतृत्वले गर्न आवश्यक छ । सबै व्यवसायीलाई समान व्यवहार गर्ने नेतृत्व आवश्यक छ खिम बहादुर हमाल, अध्यक्ष बुटवल उद्योग वाणिज्य संघ उद्योगी व्यवसायीका समस्यालाई पहल गरी समाधान गर्नतर्फ अगाडि बढ्ने नेतृत्व हामीलाई आवश्यक छ । नेपाल उद्योग वाणिज्य महासंघमा अब आउने नेतृत्वले सबै उद्योगी व्यवसायीहरुलाई सम्बोधन गर्न सकोस् । देशमा रोजगार सिर्जना गर्ने मूख्य भूमिका उद्यागी व्यवसायीको हुन्छ । यसका लागि नीति नियमहरु सजिलो बनाउनका लागि अबको नेतृत्वले भूमिका खेल्न सक्नु पर्छ । अबको नेतृत्वले राम्रो काम गरोस् भन्ने हामीले अपेक्षा गरेका छौं । करको कुरामा धेरै समस्या छ । यसको समस्या निराकरण गर्ने काम भइरहेको छैन । ठूला घराना र उद्योगीहरुका समस्याहरुलाई मात्र सुन्ने र बुझ्ने मात्र नभई समग्र व्यवसायीको हितमा काम गर्न सक्ने हुनु पर्छ । हाल हामी साना व्यवासयीहरुका धेरै समस्याहरु छन् । ती समस्याहरुलाई सरल रुपमा लिएर राज्यसँग वार्ता गर्न सक्ने हुनु पर्छ । नेतृत्वका लागि मात्र नभई व्यवसायीलाई संरक्षण गर्ने खालको नेतृत्व हामीलाई आवश्यक छ । श्रीप्रसाद भलामी ,अध्यक्ष ,गुल्मी उद्योग वाणिज्य संघ हालसम्मको नेतृत्वले सशक्त रुपमा निजी क्षेत्रका माग राख्न सकिरहेको अवस्था छैन । हाम्रा धेरै मागहरु छन् । जुझारु नेतृत्व हामीलाई आवश्यक छ । नेतृत्वका लागि मात्र नभई व्यवसायीलाई संरक्षण गर्ने खालको नेतृत्व हामीलाई आवश्यक छ । हाम्रो समस्या ढुवानीको छ । हाम्रो पहाडमा साना व्यवसायी मात्र छौं । यो समस्यालाई समाधान गर्ने नेतृत्व हामीलाई आवश्यक छ । नेपाल उद्योग वाणिज्य महासंको अब आउने नेतृत्व कुशल सक्षम र सबै व्यवसायीका पिर मर्का बुझ्ने खालको हुनु पर्छ । हामी जिल्ला नगरका व्यवसायीका समस्याहरु अहिले सम्म राज्यसम्म पुगाउने प्रयास महासंघले गर्न सकेको अवस्था छैन । त्यो अवस्थालाई अबको नेतृत्वले गहन रुपमा लिन सकोस् हाम्रो यही अपेक्षा छ । सम्बन्धित समाचार: उद्योग वाणिज्य महासंघको चुनाव सार्न दबाब कर्णालीका व्यवसायीको दुखेसोः महासंघले हाम्रो समस्या कहिल्यै बुझ्दैन, अपेक्षा याे छ भनेर के गरौं सुदूर-कर्णालीका व्यवसायी भन्छन्- हामी सँधै थिचियौं, अब हामीलाई माथि उठाउने नेतृत्व चाहिँन्छ किशोर प्रधानको उम्मेदवारी घोषणा सभामा शेखर गोल्छा गए, सौरभ ज्योति गएनन् चार जिल्ला उद्योग वाणिज्य संघका अध्यक्ष भन्छन्ः अबको नेतृत्वले व्यवसायीका समस्या सुनिदिए पुग्छ निर्वाचन नजिकिँदै गर्दा महासंघमा ध्रुवीकरण तीव्र पाँच उद्योग वाणिज्य संघका अध्यक्ष भन्छन्ः राजनीतिक दललाई गुहार्नुपर्ने प्रवृतिको अन्त्य गरोस् पाँच उद्योग वाणिज्य संघका अध्यक्ष भन्छन्ः अबकाे नेतृत्वले साना व्यवसायीका पनि पिरमर्का बुझोस् चार जिल्ला उद्योग वाणिज्य संघका अध्यक्ष भन्छन्ः महासंघ ठूला घरानाको मात्र नहाेस् चार प्रदेश महासंघका अध्यक्ष भन्छन्ः अबको नेतृत्वले शक्ति विकेन्द्रित गर्न सकोस् तीन प्रदेश उद्योग वाणिज्य महासंघका अध्यक्ष भन्छन्ः अबको नेतृत्वले एसएमईको प्रबर्द्धन सोचोस्