७० वर्षदेखि स्वाद चखाउँदै धनकुटे नरिवल बिस्कुट, सय जनाभन्दा बढीलाई रोजगारी
धनकुटा । राणाकालीन शासन व्यवस्थाको प्रशासनिक विरासत बोकेको सहर धनकुटालाई अनेक मिथक, कथा र तथ्यले परिचय दिन्छ । प्रशासनिक केन्द्र भएकाले उ बेला गुल्जार भनिएको धनकुटा मुलुकमा व्यवस्था परिवर्तन हुनेक्रमसँगै बेहुली अन्माएको घरजस्तै बिरसिलो बन्दै गएको स्थानीयको अनुभूति सुनिन्छ । धनकुटाको विगतको त्यो विरासत र गर्विलो इतिहास अहिले नदेखिए पनि धनकुटा बजारको एकछेउमा रहेको सात दशकअघि खुलेको बिस्कुट उद्योगले भने पुराना दिनहरुलाई सम्झाउन छाडेको छैन । धनकुटाको जीवित इतिहासका रुपमा रहेको मोहन बिस्कुट उद्योगले ७३ वर्ष पहिलेदेखि अनवरतरुपमा उपभोक्तालाई स्थानीय स्वाद चखाउँदै आएको छ । यहाँको धनकुटे नरिवल बिस्कुटले जिल्लाको पहिचान स्थापना गर्ने मात्र होइन, यसको मौलिक स्वादले धेरैको मुख रसिलो बनाउँदै आएको छ । प्रशासनिक काममा धनकुटा आउने धेरै सरकारी कर्मचारी र सेवाग्राहीले चिया पिउँदा होस् वा घर फर्किंदा लैजाने कोसेलीको रुपमा धनकुटे नरिवल बिस्कुट पहिलो रोजाइमा पर्छ । रैथाने खाद्यवस्तु भएकाले धनकुटा बजार पुग्ने जो कोही आगन्तुकले घर फर्कंदा कोसेली स्वरुप धनकुटे नरिवल बिस्कुट खरिद गर्न भुल्दैनन् । लोकसेवा आयोगको परीक्षा दिन धनकुटा पुगेकी एक युवती बसपार्कमा बिस्कुट किन्दै गरेको भेटिइन् । बिस्कुट झोलामा हाल्दै उनले भनिन्, 'जतिपटक धनकुटा आएको छु, उतिनै पटक धनकुटे नरिवल बिस्कुट कोसेली लिएर गएकी छु । अन्य बिस्कुटभन्दा यसको स्वाद बेग्लै छ । स्थानीय उत्पादन भएकाले परिवार र साथीहरुले पनि खुब मन पराउँछन् । सबैले रुचाउने भएकाले यता आउँदा किनेर लैजान्छु ।' भारतको जोगवनीबाट सुरु हुने कोशी राजमार्ग धनकुटा बजार छिचोल्दै सङ्खुवासभाको किमाथाङ्कासम्म पुग्छ । यो राजमार्गमा दैनिक हजारौँ गाडी गुड्छन् । ती गाडीको एउटा स्टेसन हो, धनकुटा बसपार्क । ती गाडीमा यात्रा गर्ने यात्रुहरुको रोजाइ पनि धनकुटे नरिवल बिस्कुट पर्ने गर्छ । धनकुटा बसपार्कका सबैजसो पसलमा विभिन्न किसिमका धनकुटे बिस्कुट राखिएको हुन्छ । बसपार्कमा एकछिन गाडी रोकिएको बेलामा पनि यात्रुहरुको आँखा धनकुटे बिस्कुटमै पर्छ । आफन्त भेटघाटमा पनि सबैभन्दा सजिलो कोसेली भएकाले यात्रुहरुले किन्ने गरेको धनकुटा बसपार्कमा रहेको पाथीभरा होटलका सञ्चालक दुर्गा राईले बताए । उनले पनि होटलको बाहिर सोकेसमा चियासँग बिस्कुट खाने ग्राहकलाई खुवाउन र बाहिरका ग्राहकलाई बिक्री गर्न धनकुटे बिस्कुट राखेका छन् । होटल, किराना र नाङ्ले पसलमा धनकुटे नरिवल बिस्कुट बिक्रीका लागि राखिएको हुन्छ । यसैबाट थाहा हुन्छ, धनकुटे नरिवल बिस्कुटको स्थानीय महत्व र बजारमा माग कति धेरै हुन्छ भन्ने। घरेलु प्रविधिबाट बन्ने धनकुटे नरिवल बिस्कुट कोसेली लैजान वा खाजाको रुपमा सबैको रोजाइमा पर्छ । धनकुटा सदरमुकामका ठूला बजारमा मात्र नभई गाउँका स–साना चिया पसलमा समेत यो बिस्कुटले स्थानीय ‘ब्रान्ड’को पहिचान बनाएको छ । सदरमुकामस्थित मदनचोकमा रहेको कञ्चनजङ्घा होटलका सञ्चालक गोरख कटुवालको भनाइमा होटलमा आउने आगन्तुकले चियासँगै धनकुटे नरिवल बिस्कुट अनिवार्य रूपमा खोज्छन् । होटलमा बसिञ्जेल नियमित खाजाको रुपमा खान्छन् । अनि घर फर्किंदा कोसेलीको रुपमा किनेर लैजान्छन् । त्यसैले होटलमा अन्य खाद्य र पेय वस्तुसँगै धनकुटे नरिवल बिस्कुट राख्ने गरेको होटल सञ्चालक कटुवाल बताउँछन् । 'प्याकेजिङ हेर्दा खासै राम्रो र लोभलाग्दो देखिँदैन । खै के सारो मन पराएका हुन् । स्वाद मानीमानी खान्छन्', कटुवाल सुनाउँछन् । विसं २००८ मा धनकुटा–४ निवासी स्व विश्वेश्वरमान श्रेष्ठले धनकुटे बिस्कुट बनाउन थालेकान हुन् । लामो अनुभवपछि स्व श्रेष्ठले नै २०३० सालमा घरेलु उद्योगमा मोहन बिस्कुट उद्योग दर्ता गराएका थिए । यो उद्योग अहिले पनि सञ्चालन भइरहेको छ । उनका छोरा मोहन श्रेष्ठले बुबाले थालनी गरेको धनकुटे नरिवल बिस्कुटको विरासतलाई निरन्तरता दिँदै आएका छन् । पहिले धनकुटामा एउटा मात्र मोहन बिस्कुट उद्योग भएकाले सुरुमा थोरै उत्पादन हुन्थ्यो । बजार पनि सानै थियो । तर बिस्कुट उद्योगमा काम सिकेका कामदारले आफैँ उद्योग खोल्न थालेपछि अहिले उद्योगहरु बढेका छन् । उत्पादन बढेको छ र धनकुटे नरिवल बिस्कुटको बजार पनि फैलिँदै गएको छ । धनकुटा नरिवल बिस्कुट धनकुटा बजारसँगै भेडेटार, मूलघाट, हिले, सिधुवा, पाख्रीबासलगायत धनकुटाका बजारमा सहजै खरीद गर्न सकिन्छ । धनकुटा नरिवल बिस्कुटसँगै यहाँका उद्योगहरुले अहिले कोको, कुकिज, खास्ता, बदाम, डुनोट, फुलकेक, केकजस्ता १७ प्रकारका बिस्कुट उत्पादन गरिरहेका छन् । अहिले धनकुटाका विभिन्न स्थानमा बिस्कुट उत्पादन गर्ने एक दर्जनभन्दा बढी उद्योग सञ्चालनमा छन् । बजारमा यसको माग बढेसँगै उद्योग खुल्नेक्रम पनि झाँगिएको हो। सुरुवाती दिनमा मोहन बिस्कुट मात्रै सञ्चालनमा थियो । अहिले धनकुटा सदरमुकामसहित आँखिसल्ला, पाख्रिवास, हिले, मौनावुधुक, जीतपुर, पात्लेखोलालगायत स्थानमा बिस्कुट उद्योग सञ्चालनमा छन् । यी उद्योगहरुले नरिवल बिस्कुट, केक, पाउरोटीलगायत अन्य उत्पादन गरी वार्षिक रु एक करोडभन्दा बढीको बिस्कुट उत्पादन गरिरहेको अनुमान छ । करिब एक सय जनाभन्दा बढीलाई प्रत्यक्ष रूपमा रोजगारी मिलेको छ । धनकुटे नरिवल बिस्कुटको इतिहास विसं २००८ मा धनकुटा–४ देब्रेवासमा मोहन श्रेष्ठका बाबु स्व विश्वेश्वरमान श्रेष्ठले चिया पसल सञ्चालन गर्थे । त्यो बेला पहाडबाट मधेस झर्ने र मधेसबाट पहाड उक्लने मान्छेहरुको मुलबाटो धनकुटा बजार थियो । ती मान्छेहरुको बास बस्ने थलोको रुपमा धनकुटा बजारको देब्रेबास नामी थियो । त्यही ठाउँमा खुलेको चियापसल पहाडी भेगको पहिलो र राम्रो मानिन्थ्यो। चिया पिउने ग्राहकको मागअनुसार स्व श्रेष्ठले भारतबाट ल्याइएका बिस्कुट बेर्थे रे । त्यतिबेला रु एकको २० वटा बिस्कुट ल्याएर एकआना गोटा बेच्दा चियाको व्यापार पनि बढ्यो रे । चिया खान आउने मान्छेले बिस्कुटका कुरा गर्थे। कतिपयले आफैँ बनाउनु पनि भन्थे रे, छोरा मोहनले बताए । चिया खान आउने मान्छेको कुरा सुनेर बुबाले पनि बिस्कुट बनाउन कोसिस गरे । एक पावा मैदाको बिस्कुट आफ्नै पाराले दिनहुँ बनाउँदै सिक्न थाले । बिस्कुट बनाइसकेपछि आफैँले चिया पिउन आउने मान्छेलाई चखाए रे । आफैँ चाख्दै र चखाउँदै गर्दा पहिले यो बिस्कुट धेरैले मन पराएनन् । तर, बुबाले हार नमानी हरेक दिनजसो भिन्नभिन्न तरिकाले बिस्कुट बनाउनेक्रममा एकदिन बिस्कुट बनाउँदा प्रयोग गरिने सबै वस्तु हालेर मुछेको पिठोबाट बनाएको बिस्कुट बनाउँदा फुल्यो । चिया खान आउने सबैलाई चखाउँदा मिठो मानेर तारिफ गरेपछि त्यही विधिलाई निरन्तरता दिएर बिस्कुट उत्पादन गर्न थालेको कथा बुबाले सुनाएको मोहनले बताए । स्थानीय स्रोतसाधनलाई सदुपयोग गर्दै बिस्कुट पोल्ने भट्टी निर्माण गरी बिस्कुट उत्पादन सुरु गर्ने पहिलो व्यक्ति स्व विश्वेश्वरमान श्रेष्ठ बनेका थिए । विसं २००८ देखि बिस्कुट उत्पादनको परीक्षण सुरु भए पनि २०३० सालमा घरेलु उद्योगका रूपमा दर्ता गरी औपचारिक रूपमा मोहन बिस्कुट उद्योग सुरु भएको हो । त्यो बेला बुबाले ३३ हजार लगानीमा थालेको उद्योगमा अहिले २० लाखभन्दा बढी लगानी रहेको मोहनले बताए । २०११ सालमा पाँच किलो मैदाबाट सुरू भएको मोहन बिस्कुट उद्योगले अहिले अर्डरअनुसारको बिस्कुट पुर्याउन मुस्किल पर्ने गरेको छ । मोहन आफैँ पनि कुनै बेला राम्रो गैरसरकारी संस्थामा जागिरे थिए । तर बुबाले थालनी गरेको उद्योगको विरासत जोगाउन र स्थानीय उत्पादनलाई व्यवसायीकरण गर्नका लागि बुबाकै सल्लाहमा उद्योग सम्हाल्न २०५२ सालमा धनकुटा फर्किएको बताए । उनलाई आफ्ना बुबाले मेहनत गरेर सञ्चालनमा ल्याएको व्यवसायभन्दा जागिर ठूलो लागेन । 'एक्लै रोजगार हुनुभन्दा आफ्नो व्यवसायबाट अरुका लागि रोजगार सिर्जना गर्नु उचित ठानेर धनकुटा फर्किएँ । २०६५ सालमा बुबाको देहावसान भएपछि उद्योगको सिँगो जिम्मेवारी आफू र श्रीमती निमा श्रेष्ठले सम्हाल्दै आएका छौँ', उनले बताए । कसरी बन्छ नरिवल बिस्कुट ? धनकुटे नरिवल बिस्कुट घरेलु प्रविधिबाट बनाइन्छ । काँचो इँटा, माटो र चिमबाट निर्मित भट्टीमा पोलेर बिस्कुट तयार पारिन्छ । सञ्चालक श्रेष्ठको भनाइअनुसार माटोको भट्टीभित्र दाउरा बालिन्छ । सो दाउरा जलेर बनेको कोइलामा बिस्कुट तताइन्छ र बिस्कुट पाक्छ । नरिवल बिस्कुटमा स्थानीयस्तरमै पाइने दूध, घ्यू र मैदाको प्रयोग गरिन्छ । घरेलु प्रविधिबाट नै बिस्कुट उत्पादन हुने भएकाले जनशक्ति धेरै नै चाहिन्छ । 'बिस्कुट उत्पादनमा मेसिनको प्रयोग गरिँदैन । मैदा मुछ्नेदेखि भट्टीमा बिस्कुट पोल्ने र प्याकेजिङसम्मको सबै काम हातबाटै हुन्छ', मोहनले बताए । यो एक किसिमको परम्परागत प्रविधि पनि हो । बिस्कुट बनाउने पर्याप्त जनशक्ति नहुँदा बिस्कुट उद्योगले मागअनुसार उत्पादन र बजार विस्तार गर्न नसकेको मोहनको भनाइ छ । कामको खोजीमा युवा विदेश पलायन हुन थालेपछि दक्षजनशक्तिको अभाव भएको छ । धनकुटा–६ पात्लेमा रहेको ओम बिस्कुट उद्योगका सञ्चालक टीकाराम कटुवालको भनाइअनुसार पनि जनशक्तिबाहेक दाउराको समस्या पनि धेरै छ । घरेलु प्रविधिबाट बिस्कुट उत्पादन हुने भएकाले अनिवार्य दाउराको आवश्यकता पर्छ । दाउरा जहीँतहीँ नपाइने र टाढाबाट ल्याउँदा लागत बढ्ने भएको बिस्कुटको मूल्य बढेको उनले बताए । रासस
शुद्धोधन गाउँपालिकाका अध्यक्ष चौधरीमाथि गोली प्रहार, सकुशल जोगिए
कपिलवस्तु । शुद्धोधन गाउँपालिकाका अध्यक्ष कमलेशशरण चौधरीलाई लक्षित गरी गोली प्रहार भएको छ। जिल्ला प्रहरी कार्यालय कपिलवस्तुका प्रवक्ता डिएसपी मोहनमणि अधिकारीका अनुसार अध्यक्ष चौधरीलाई लक्षित गर्दै बिहीबार राति साढे ११ बजे कपिलवस्तुको मायादेवी गाउँपालिका–१ स्थित घरको परिसरमा गोली प्रहार भएको हो । शुद्धोधनका अध्यक्ष चौधरी मायादेवीस्थित आफ्नै घरमा बस्दै आएका छन् । शौचालय गएर फर्किने क्रममा उनलाई लक्षित गरी बाहिरबाट गोली चलाइएको डिएसपी अधिकारीले जानकारी दिए । घटनास्थलमा पेस्तोलमा प्रयोग हुने गोलीको खोका भेटिएको प्रहरीले जनाएको छ । ‘अध्यक्षज्यू शौचालय गएर फर्किंदै गर्दा घरको गेटबाहिरबाट कसैले गोली प्रहार गरेको हो,’ डिएसपी अधिकारीले भने, ‘उहाँ सकुशल हुनुहुन्छ, घटनास्थलबाट गोलीको खोका पनि बरामद भएको छ।’ घटनाको थप अनुसन्धान भइरहेको प्रहरीले जनाएको छ।
४ करोडमा बनेको इच्छाकामना गाउँपालिकाको भवन प्रधानमन्त्री ओलीले उद्घाटन गर्दै
चितवन । चितवनको एकमात्र गाउँपालिका इच्छाकामनामा चार तले नयाँ प्रशासकीय भवन निर्माण सम्पन्न भएको छ । कुल लागत ४ करोड २ लाख ३९ हजार ७२५ रुपैयाँ रहेको उक्त भवन आज उद्घाटन हुन लागेको हो । गाउँपालिकाका अध्यक्ष दानबहादुर गुरूङका अनुसार भवनको उद्घाटन शुक्रबार प्रधानमन्त्री केपी शर्मा ओलीले गर्ने कार्यक्रम तय भएको छ । उद्घाटनका लागि प्रधानमन्त्री ओली नेपाली सेनाको हेलिकप्टरमार्फत इच्छाकामना गाउँपालिका आउने छन् । प्रधानमन्त्री ओलीले भरतपुरमा निर्मित ६ लेनको सडकको निरीक्षण गर्नुका साथै एमाले भरतपुर महानगरको दोस्रो अधिवेशन तथा नारायणगढ–बुटवल सडकखण्ड र कालीगण्डकी करिडोरको समेत अनुगमन गर्ने कार्यक्रम रहेको अध्यक्ष गुरूङले जानकारी दिए । गाउँपालिका अध्यक्ष गुरूङले बहालवाला प्रधानमन्त्री पहिलोपटक इच्छाकामना गाउँपालिकामा आउन लागेकोमा खुशी व्यक्त गर्दै, उद्घाटन समारोहका अवसरमा पूर्व जनप्रतिनिधिहरू र उत्कृष्ट करदातालाई सम्मान गर्ने कार्यक्रम पनि तय गरिएको बताए । नवनिर्मित भवनको भुइँ तलामा प्रशासन, लेखा तथा सामाजिक विकास शाखाका कार्यालयहरू राखिएको अध्यक्ष गुरूङले बताए । पहिलो तलामा पालिका अध्यक्ष, उपाध्यक्ष र प्रमुख प्रशासकीय अधिकृतको कार्यकक्ष, दोस्रो तलामा शिक्षा, स्वास्थ्य, पञ्जीकरण र प्रधानमन्त्री रोजगार शाखा तथा तेस्रो तलामा सभा हल रहेको छ । गुरूङका अनुसार भवनको निर्माण कार्य किस्ताबन्दीमा सम्पन्न गरिएको हो । 'हामी आउँदा भवनको केवल एक तला मात्र निर्माण भएको थियो,' अध्यक्ष गुरूङले भने, 'पछि हामीले भवनलाई पूर्णता दिन ब्यूटिफिकेसनको काम गर्यौं । अहिले हेर्दा भवन आकर्षक बनेको छ ।'
वीरगञ्ज महानगरमा लगाइएको निषेधाज्ञा हट्यो
वीरगञ्ज । जिल्ला प्रशासन कार्यालय पर्साले शुक्रबार बिहानदेखि वीरगञ्ज महानगर क्षेत्रमा लगाएको निषेधाज्ञा हटाएको छ । प्रमुख जिल्ला अधिकारी गणेश अर्यालको अध्यक्षतामा बिहीबार बसेको जिल्ला सुरक्षा समितिको बैठकले वीरगञ्जको शान्तिसुरक्षाको स्थिति सामान्य भएकाले आज बिहान ७ः०० बजेदेखि निषेधाज्ञा हटाउने निर्णय गरेको हो । 'स्थानीय प्रशासन ऐन,२०२८ को दफा ६(३क) बमोजिम वीरगञ्ज महानगरका केही क्षेत्रमा वैशाख १ गतेदेखि निषेधाज्ञा आज बिहान ७ः०० बजेदेखि लागू हुने गरी हटाउने निर्णय भएको छ ।' जिल्ला सुरक्षा समितिको निर्णयमा भनिएको छ । गत शनिबार हनुमान् जयन्तीका अवसरमा आयोजित शोभायात्रामा दुईपक्षबीच झडप भएपछि महानगरका विभिन्न भागमा निषेधाज्ञा जारी गरिएको थियो ।
कालीमाटीमा आजको मूल्यसूची : कुन तरकारी कति रुपैयाँ ?
काठमाडौं । कालीमाटी फलफूल तथा तरकारी बजार विकास समितिले शुक्रबारका लागि कृषिउपजहरूको थोक मूल्य सार्वजनिक गरेको छ । समितिले दैनिक रूपमा कृषक, व्यापारी र उपभोक्तालाई सन्तुलित मूल्य जानकारी गराउने उद्देश्यले तरकारी, फलफूल, सागसब्जी, माछा र अन्य कृषि वस्तुहरूको थोक मूल्य निर्धारण गर्दै आएको छ । तरकारीतर्फ नेपाली ठूला गोलभेँडा प्रतिकिलो ४० रुपैयाँ, भारतीय ठूला गोलभेँडा ५०, साना लोकल तथा तराई गोलभेँडा २५ रुपैयाँमा तोकिएको छ । आलु रातो नेपाली ३५ र भारतीय ४० रुपैयाँमा रहेको छ । भारतीय प्याज प्रतिकिलो ४०, स्थानीय गाजर ४०, तराई गाजर १५, बन्दा १५ देखि २० रुपैयाँ, काउली ३० रुपैयाँ, र मूला २० देखि ४५ रुपैयाँसम्ममा विक्रि भइरहेको छ । भन्टा लाम्चो तथा डल्लो दुवैको मूल्य ४० रुपैयाँ प्रतिकिलो रहेको छ । तने बोडी, मटरकोसा, घिउ सिमी, टाटे सिमी र टाटे करेला जस्ता तरकारीहरू प्रतिकिलो ८० देखि ९० रुपैयाँमा पुगेका छन् । लौका, चिचिण्डो, झिगुनी, फर्सी, सलगम लगायतका अन्य तरकारीहरू ३० देखि ७० रुपैयाँसम्ममा उपलब्ध छन् । सागसब्जीमा रायो, पालुङ्गो, मेथी, चमसुर, बकुला, तोरी आदिका साग प्रतिकिलो ४० देखि १०० रुपैयाँसम्म रहेका छन् । तरुल १००, च्याउ कन्य १७०, डल्ले ३५०, र राजा च्याउ ३०० रुपैयाँमा तोकिएको छ । कुरिलोको मूल्य सबैभन्दा महँगो देखिएको छ, जसको मूल्य प्रतिकिलो ६०० रुपैयाँ निर्धारण गरिएको छ । विशेष मौसमी र बन्यजन्य तरकारीहरूमा ब्रकाउली ४०, चुकुन्दर ६०, कोइरालो ३५०, सजीवन १८०, पुदिना ३५०, गान्टे मूला ६०, इमली १७०, तोफु १२० र गुन्द्रुक ३५० रुपैयाँ प्रतिकिलो मूल्यमा रहेका छन् । फलफूलतर्फ स्याउ (झोले) २५०, स्याउ (फूजी) ३५०, केरा दर्जनको १६०, कागती २८०, अनार ३५०, अङ्गुर (हरियो) २०० र (कालो) २५०, भारतीय सुन्तला १५०, तरबुजा ७०, मौसम २००, जुनार २००, रुख कटहर १००, नासपाती (चाइनिज) २६०, नेपाली मेवा ५० र भारतीय मेवा १२० रुपैयाँ प्रतिकिलोमा तोकिएको छ । उखु प्रतिगोटा १००, स्ट्रबेरी २५०, किबी ४५०, आभोकाडो ६५० र अमला १२० रुपैयाँमा उपलब्ध छन् । यस्तै, काँक्रो (लोकल) १०० र (हाइब्रिड) ३५ रुपैयाँमा रहेको छ। मसला तथा अन्य सामग्रीहरूमा अदुवा १३०, हरियो खुर्सानी ७०, बुलेट खुर्सानी ६०, माछे खुर्सानी ८०, अकबरे खुर्सानी ३००, भेडे खुर्सानी १२०, हरियो लसुन ८०, धनिया १८०, सुकेको लसुन (चाइनिज) ३२०, (नेपाली) ३०० रुपैयाँ प्रतिकिलोमा तोकिएको छ । ताजा माछामा रहु माछा ३२०, बचुवा २६०, छडी २४० रुपैयाँमा उपलब्ध छन् । यस्तै, रुख टमाटर १४०, राजा च्याउ ३०० र सिताके च्याउको थोक मूल्य ८०० रुपैयाँ तोकिएको छ, जुन आजको सबैभन्दा उच्च मूल्य हो ।
हेटौँडा सिमेन्ट उद्योग सञ्चालनमा
बागमती । हेटौँडा सिमेन्ट उद्योग छ महिनापछि पुनः सञ्चालन भएको छ । उद्योगका यन्त्रको मर्मतसम्भार र कच्चा पदार्थको आपूर्ति भएपछि गत मङ्गलबारदेखि सिमेन्ट उत्पादनका गर्न चुनढुङ्गा तयार पार्न प्रारम्भ भएको छ । उद्योगका निमित्त महाप्रबन्धक नवीनकुमार कर्णका अुनसार एक दुई दिनपछि सिमेन्ट उत्पादन थालिने छ । अब दैनिक रुपमा ६०० क्विन्टल सिमेन्ट उत्पादन गर्ने लक्ष्य छ । विसं २०३३ मा जडान गरिएका यन्त्र थोत्रा भएकाले नयाँ खरिद गर्नुपर्नेमा उनले जोड दिए । नेपाल विद्युत् प्राधिकरणलाई बिजुली महसुल र कर्मचारीलाई पारिश्रमिकको व्यवस्था गर्न कठिन भएको अवस्थामा नयाँ यन्त्र खरिद असम्भव भएको दुखेसो गर्दै उनले उद्योगका समस्या समाधानमा सरकारले सघाउने विश्वास व्यक्त गरे ।
एपेक्स हस्पिटालिटीको २० करोडको सेयर बिक्रीमा, मूल्य १३५ रुपैयाँ
काठमाडौं । एपेक्स हस्पिटालिटी लिमिटेडले प्रिमियम मूल्यमा झण्डै २० करोड रुपैयाँ बराबरको संस्थापक सेयर बिक्रीमा राखेको छ । कम्पनीले जगेडामा रहेको १४ लाख ७५ हजार कित्ता संस्थापक सेयर बिक्रीमा राखेको हो । कम्पनीले उक्त सेयर अंकित मूल्य १ सय रुपैयाँमा ३५ रुपैयाँ थप गरी प्रतिकित्ता १३५ रपैयाँमा बिक्री गर्नेछ । प्रिमियम मूल्यका आधारमा कम्पनीले १९ करोड ९१ लाख २५ हजार रुपैयाँ बराबरको संस्थापक सेयर बिक्रीमा राखेको हो । विषेश साधारण सभाबाट प्रस्ताव पारितभएपछि गत चैत ३१ गते बसेको सञ्चाल समितिको बैठकले प्रिमियम मूल्यमा सेयर बिक्री खुला गर्ने निर्णय गरेको हो । कम्पनीको सेयर विद्यमान संस्थापक सेयरधनीहरूले मात्रै खरिद गर्न पाउनेछन् । खरिद गर्न इच्छुक संस्थापक सेयरधनीहरूले ७ दिनभित्र आवेदन दिनुपर्नेछ । तोकिएको अवधिभित्र संस्थापक सेयरधनीहरूको आवेदन नपरेमा सर्वसाधारण लगानीकर्ताहरूका लागि बिक्री गरिने कम्पनीले जनाएको छ ।
सान्भि इनर्जीको आईपीओ बिक्री खुला, कति कित्ता आवेदन दिने ?
काठमाडौं । सान्भि इनर्जी लिमिटेडले आज वैशाख ५ गतेदेखि प्राथमिक सेयर (आईपीओ) निष्काशन तथा बिक्री खुला गरेको छ । कम्पनीले आयोजना प्रभावित क्षेत्रका स्थानीय बासिन्दा तथा वैदेशिक रोजगारीमा रहेका नेपालीहरूका लागि आईपीओ बिक्री गरेको हो । कम्पनीले जारी पुँजी ८८ करोड रुपैयाँको ४३ प्रतिशत अर्थात् ३७ करोड ९० लाख रुपैयाँ बराबरको प्रतिकित्ता १ सय रुपैयाँ अंकित मूल्य दरका ३७ लाख ९० हजार कित्ता आईपीओ जारी गरेको हो । जसमध्ये १० अर्थात् ८ लाख ८० हजार कित्ता सेयर आयोजना प्रभावित क्षेत्र इलामको इलाम नगरपालिका-१० (साविकको गोदक गाविसका १ देखि ९ नम्बर वडा,), माइजोगमाई गाउँपालिका-१ (साविकको नयाँबजार गाविसका १-४, ६-४ नम्बर वडा), माइजोगमाई गाउँपालिका वडा नम्बर ३ र ४ (साविकको नाम्सालिङ्ग गाविसका १ देखि ९ नम्बर वडाहरु तथा नयाँबजार गाविसको वडा नम्बर ५), सूर्योदय नगरपालिका-१० (साविकको फिक्कल गाविसका ६ देखि ९ नम्बर वडा) तथा सूर्योदय नगरपालिका-११ (साविकको पञ्चकन्या गाविसका २, ६, ८ वडा) का स्थायी बासिन्दाहरूलाई छुट्याइएको छ । यस्तै, नेपाल सरकारको सम्बन्धित निकायबाट श्रम स्वीकृति प्राप्त गरी वैदेशिक रोजगारीमा रहेका नेपालीहरूको लागि १० अर्थात् २ लाख ८१ हजार कित्ता सेयर बिक्री खुला गरेको हो । कम्पनीको आईपीओमा न्यूनतम् १० कित्तादेखि अधिकतममा २० हजार कित्ता सेयरका आवेदन दिन सक्नेछन् । कम्पनीको आईपीओमा वैशाख १९ गतेभित्र आवेदन दिनु पर्नेछ । तर, आयोजना प्रभावित क्षेत्रलाई छुट्याएको सेयरमा पूर्ण आवेदन नपरेमा जेठ ३ गतेसम्म आवेदन दिने समय लम्बिनेछ । कम्पनीको आईपीओ निष्काशन तथा बिक्री प्रबन्धकमा नेपाल एसबिआई मर्चेन्ट बैंकिङ्ग रहेको छ । स्थानीय बासिन्दाले आयोजना स्थलका साथै वैदेशिक रोजगारीमा रहेका नेपालीले नेपाल धितोपत्र बोर्डबाट स्वीकृति प्राप्त गरेका सम्पूर्ण सि आस्बा सदस्य बैंक तथा वित्तीय संस्था र मेरो सेयर एपमार्फत आवेदन दिन सक्नेछन् ।
