‍यसरी बन्यो स्पेन विश्वकप विजेता

फाइनलसँगै स्पेनले आफ्नो अपराजित यात्रालाई ३८ खेलसम्म पुर्याएको छ ।

विकासन्युज

सोमबार, ४ साउन, २०८३ १२:२१

काठमाडौं । फेरान टोरेस अनि एन्ड्रेस इनिएस्टा ।

यी दुई खेलाडी मात्रै हुन्, जसले फिफा पुरुष विश्वकपको फाइनलमा स्पेनका लागि गोल गरेका छन् । दुवै गोल अतिरिक्त समयमा आए र दुवैले स्पेनलाई विश्वकपको ट्रफी चुमाउने अवसर दिलाए ।

स्पेन पुरुष विश्वकपको इतिहासमा दोस्रो पटक विश्वविजेता बनेको छ । सन् २०२६ को विश्वकप फाइनलमा स्पेनले अर्जेन्टिनालाई १–० ले पराजित गर्दै उपाधि जित्यो । बार्सिलोनाका फरवार्ड फेरान टोरेसले दोस्रो अतिरिक्त समयको हाफमा गरेको एकमात्र गोल नै निर्णायक बन्यो ।

null

यो स्पेनको दोस्रो विश्वकप उपाधि हो । यसअघि उसले सन् २०१० मा दक्षिण अफ्रिकाको जोहानेसबर्गमा नेदरल्यान्ड्सलाई हराउँदै पहिलो पटक विश्वकप जितेको थियो । त्यो फाइनलमा पनि स्पेन नै फुटबल खेल्न चाहने टोली थियो र अन्ततः विजयी बनेको थियो ।

null

न्यु जर्सीमा सम्पन्न सन् २०२६ को फाइनल र सन् २०१० को फाइनलबीच धेरै समानता देखिए ।

यसपटक पनि स्पेन खेल्न आएको थियो । तर अर्जेन्टिना खेलको लय बिगार्न र प्रतिद्वन्द्वीलाई निराश पार्न केन्द्रित देखियो । नतिजा स्वरूप फाइनल लगभग एकतर्फी बन्यो, जसमा स्पेनले अन्ततः आफ्नो प्रभुत्वलाई उपाधिमा परिणत गर्यो ।

लियोनेल स्कालोनीको टोलीले अतिरिक्त समयको २६औं मिनेटसम्म एउटा पनि प्रहार गर्न सकेन । त्यसबेलासम्म स्पेनले २० वटा प्रहार गरिसकेको थियो, जसमध्ये १२ लक्ष्यतर्फ थिए र उपाधितर्फ निरन्तर अघि बढिरहेको थियो ।

null

दुवै टोलीको खेल्ने सोचमा ठूलो अन्तर देखिन्थ्यो ।

अर्जेन्टिनाले खेलको गति रोक्ने, रणनीतिक फाउल गरेर लय बिगार्ने र रक्षात्मक खेलमा टिकिरहने प्रयास गर्यो ।

यता स्पेनले बल नियन्त्रण र मैदानको अधिकांश भागमा प्रभुत्व कायम राख्यो । उसले धेरै स्पष्ट गोल अवसर सिर्जना गर्न नसके पनि खेल लगभग पूर्ण रूपमा नियन्त्रणमा राख्यो । अन्ततः निको विलियम्सको हेडर पासलाई फेरान टोरेसले शक्तिशाली प्रहारमार्फत गोलमा परिणत गरे ।

स्पेनले विपक्षीको अन्तिम तेस्रो क्षेत्रमा २३५ पास पूरा गर्यो भने स्कालोनीको टोलीले मात्र ४७ पास पूरा गर्न सक्यो । यसले स्पेनको फिल्ड टिल्ट ८३.३ प्रतिशत पुगेको देखाउँछ, जसले मैदानमाथिको उसको प्रभुत्व स्पष्ट पार्छ ।

टोरेस विश्वकप फाइनलमा गोल गर्ने पाँचौं वैकल्पिक खेलाडी बने । साथै सन् २०१४ मा अर्जेन्टिनाविरुद्ध अतिरिक्त समयमा जर्मनीलाई जित दिलाउने मारियो गोट्सेपछि विश्वकप फाइनलमा गोल गर्ने पहिलो सब्स्टिच्युट पनि बने ।

स्पेनले खेलभर २० प्रहार गर्दा अर्जेन्टिनाले जम्मा दुई प्रहार मात्र गर्न सक्यो । १८ प्रहारको यो अन्तर विश्वकप फाइनल इतिहासकै दोस्रो ठूलो अन्तर हो । यसअघि सन् १९९० को फाइनलमा वेस्ट जर्मनीले २३ प्रहार गर्दा अर्जेन्टिनाले केवल एक प्रहार गरेको थियो । त्यो खेल पनि अर्जेन्टिनाले १–० ले गुमाएको थियो ।

अन्तिम सिटी बज्नेबित्तिकै अर्जेन्टिनाका खेलाडीहरूको निराशा आक्रोशमा परिणत भयो । स्पेनका खेलाडीहरू उपाधि उत्सव मनाउन मैदानभर फैलिँदा लिएन्ड्रो पारेडेसले आक्रामक व्यवहार गरे, जसले मैदानमै झडपको अवस्था सिर्जना गर्यो । उक्त दृश्य अर्जेन्टिनाको तनावपूर्ण प्रदर्शनको प्रतीकजस्तै बन्यो ।

अर्जेन्टिनाले खेलमा २५ फाउल गर्यो, जुन सन् २०२२ को फाइनलमा फ्रान्सविरुद्ध उसैले गरेको २६ फाउलपछि विश्वकपमा कुनै पनि टोलीले गरेको सबैभन्दा धेरै फाउल हो।

तीमध्ये एउटा फाउलमा एन्जो फर्नान्डेजले पाउ कुबार्सीलाई कडा ट्याकल गरे, जसले उनलाई लडायो । त्यससँगै उनले खेलको दोस्रो पहेंलो कार्ड पाए र विश्वकप फाइनलमा रातो कार्ड पाउने इतिहासका केवल छैटौं खेलाडी बने । सन् १९९० मा पेड्रो मोन्जोन र गुस्ताभो देजोत्तीपछि विश्वकप फाइनलमा रातो कार्ड पाउने अर्जेन्टिनाका खेलाडीको सूचीमा उनको नाम पनि थपियो ।

तर यो फाइनलको कथा स्पेनकै नाममा लेखियो ।

१६ वर्षअघि दक्षिण अफ्रिकामा जस्तै, स्पेनको बल नियन्त्रणले उसको उत्कृष्ट रक्षात्मक अभियानको आधार तयार गर्यो ।

स्पेन प्रतियोगिताभर कुनै पनि समयमा पछि परेन र आठ खेलमा केवल एक गोल मात्र बेर्होयो । बेल्जियमका चार्ल्स डे केटेलाएर मात्र स्पेनको रक्षापंक्ति तोड्ने खेलाडी बने । विश्वकप जित्ने कुनै पनि टोलीले एउटै संस्करणमा यसभन्दा कम गोल खाएको इतिहास छैन ।

स्पेनले प्रतियोगिताभर विपक्षीलाई जम्मा २.३ अपेक्षित गोलमात्र सिर्जना गर्न दियो, अर्थात् औसतमा प्रति खेल ०.३ अपेक्षित गोल । पुरुष विश्वकप इतिहासमा यो उत्कृष्ट रक्षात्मक तथ्यांक हो । अझ रोचक कुरा के भने अर्जेन्टिनाका गोलरक्षक एमिलियानो मार्टिनेजले यो फाइनलमा मात्र ११ बचाउ गरे, जबकि स्पेनका गोलरक्षक उनाइ सिमोनले पूरै प्रतियोगिताभर जम्मा १० बचाउमात्र गर्नुपरेको थियो ।

सुपरस्टारहरूले भरिएको प्रतियोगितामा अन्ततः चम्किएको पक्ष भने स्पेनको सामूहिक टोली प्रदर्शन थियो । यही सफलताले विश्व फुटबलमा स्पेनलाई फेरि एकपटक शक्तिशाली राष्ट्रका रूपमा स्थापित गरेको छ ।

ला रोजा एकैसाथ युरोपियन च्याम्पियनसिप र विश्वकप दुवै उपाधि हात पार्ने चौथो पुरुष राष्ट्रिय टोली बनेको छ । यसअघि यो उपलब्धि वेस्ट जर्मनी (१९७२–७४), फ्रान्स (१९९८–२०००) र स्पेनकै स्वर्णिम पुस्ताले (युरो २००८, विश्वकप २०१० र युरो २०१२) हासिल गरेका थिए ।

यस फाइनलसँगै स्पेनले आफ्नो अपराजित यात्रालाई ३८ खेलसम्म पुर्याएको छ (२९ जित, ९ बराबरी), जुन कुनै पनि युरोपेली पुरुष राष्ट्रिय टोलीको इतिहासकै सबैभन्दा लामो अपराजित शृंखला हो ।

यो फाइनलले सन्देश दिएको छ- नियन्त्रण, अनुशासन र धैर्यले अझै पनि अराजकतालाई पराजित गर्न सक्छ ।

अन्य सान्दर्भिक सामग्रीहरू :

३९ वर्षमा पनि मेसीकै जादु, विश्वकपमा फेरि इतिहास रच्ने अवसर

इङ्ल्यान्ड र अर्जेन्टिनाले एक-अर्कालाई किन घृणा गर्छन् ? यस्तो छ ६४ वर्षदेखिको तिक्तता

केन र बेलिङ्घमकै भरमा इङ्ल्यान्डले विश्वकप जित्न सक्ला ?

पहिलो सेमिफाइनल : उपाधिको दाबेदार फ्रान्स र स्पेनबीच निर्णायक खेल

कसले जित्ला विश्वकप ? यस्तो छ अप्टा सुपरकम्प्युटरको भविष्यवाणी