को हुन् नवनियुक्त आईजीपी मनोज केसी ?
काठमाडौं । सरकारले मनोज केसीलाई प्रहरी महानिरीक्षक (आईजीपी) मा नियुक्त गरेको छ । बुधबार बसेको मन्त्रिपरिषद् बैठकले प्रहरी अतिरिक्त महानिरीक्षक (एआईजी) डा. मनोज केसीलाई र्आइजीपीमा नियुक्त गर्ने निर्णय गरेको हो । नक्कली भुटानी शरणार्थी प्रकरणको अनुसन्धान अघि बढाएर चर्चामा आएका प्रहरी अधिकारी मनोजकुमार केसी नेपाल प्रहरीको सर्वोच्च नेतृत्वमा पुगेका हुन् प्रहरी सेवामा प्रवेश गरेको करिब २८ वर्षपछि उनी संगठनको नेतृत्व गर्ने जिम्मेवारीमा पुगेका हुन् । प्रहरी निरीक्षकबाट सेवा सुरु गरेका केसीले अनुसन्धान, अपराध नियन्त्रण, विशेष ब्युरो, तालिम तथा संगठनात्मक विकासका विभिन्न जिम्मेवारी सम्हालिसकेका छन् । २०५४ सालमा प्रहरी सेवामा प्रवेश केसीले २०५४ चैतमा प्रहरी निरीक्षक (इन्स्पेक्टर) बाट नेपाल प्रहरीको सेवा सुरु गरेका थिए । २०८२ वैशाखमा उनी प्रहरी अतिरिक्त महानिरीक्षक (एआईजी) मा बढुवा भएका थिए । उनले जिल्ला प्रहरी प्रमुखका रूपमा मोरङ र रूपन्देहीमा काम गरेका छन् । काठमाडौं उपत्यका अपराध अनुसन्धान कार्यालयको प्रमुख, विशेष ब्युरो तथा प्रहरी प्रशिक्षण प्रतिष्ठानमा समेत उनले जिम्मेवारी सम्हालेका छन् । २०८१ मंसिरमा उनी नेपाल प्रहरी कर्मचारी कलेजको निर्देशक नियुक्त भएका थिए । उक्त संस्थाको संस्थापक निर्देशकका रूपमा उनले प्रहरी विज्ञानमा स्नातकोत्तर तहको पाठ्यक्रम विकासमा समेत योगदान गरेका छन् । नक्कली भुटानी शरणार्थी प्रकरणले बनाएको पहिचान केसीको प्रहरी करिअरमा सबैभन्दा बढी चर्चा नक्कली भुटानी शरणार्थी प्रकरणको अनुसन्धानसँग जोडिन्छ । काठमाडौं उपत्यका अपराध अनुसन्धान कार्यालयको प्रमुख रहेका बेला उनले लामो समयदेखि अलपत्र रहेको यो प्रकरणको अनुसन्धान अघि बढाएका थिए । भुटानी शरणार्थी बनाएर अमेरिका पठाइदिने भन्दै सर्वसाधारणसँग करोडौं रुपैयाँ असुलिएको घटनामा पीडितको उजुरी परे पनि अनुसन्धान अघि बढ्न सकेको थिएन । केसीले कार्यालयको नेतृत्व सम्हालेपछि अनुसन्धानलाई तीव्रता दिएका थिए । २०७९ चैत १२ गते उनले घटनाका मुख्य आरोपित केशव दुलाल, टंक गुरुङ र सानु भण्डारीलाई पक्राउ गरेका थिए । अनुसन्धान विस्तार हुँदै जाँदा तत्कालीन गृहमन्त्री बालकृष्ण खाण, पूर्वउपप्रधानमन्त्री टोपबहादुर रायमाझीलगायत उच्च राजनीतिक तथा प्रशासनिक व्यक्तिहरूको नामसमेत जोडिएको थियो । त्यसपछि २०८० भदौमा केसीलाई काठमाडौं उपत्यका अपराध अनुसन्धान कार्यालयबाट सरुवा गरेर महिला, बालबालिका तथा ज्येष्ठ नागरिक निर्देशनालयमा पठाइएको थियो । तर, नक्कली भुटानी शरणार्थी प्रकरणसँग जोडिएका अनुसन्धानमा उनको भूमिका त्यतिमै सीमित रहेन । २०८१ जेठमा प्रहरी नायब महानिरीक्षक (डीआईजी) मा बढुवा भएपछि उनी विशेष ब्युरोमा पुगे । त्यहाँ रहँदा २०८१ असार १४ गते उनले यसै प्रकरणसँग सम्बन्धित बेचन झा र पूर्वगृहमन्त्री रामबहादुर थापा ’बादल’ का छोरा प्रतीक थापालाई पक्राउ गरेका थिए । त्यसको केही समयपछि उनलाई विशेष ब्युरोबाट राष्ट्रिय प्रहरी प्रशिक्षण प्रतिष्ठानमा सरुवा गरिएको थियो । सीआईबीको नेतृत्व र जटिल अपराध अनुसन्धान २०८२ असोजमा सरकारले केसीलाई केन्द्रीय अनुसन्धान ब्युरो (सीआईबी) को प्रमुखको जिम्मेवारी दिएको थियो । सीआईबीमा रहँदा उनले आर्थिक अपराध, संगठित ठगी, वित्तीय अपराध तथा सम्पत्ति दुरुपयोगसँग सम्बन्धित अनुसन्धानको नेतृत्व गरे । प्रहरीको आधिकारिक विवरणअनुसार उनको नेतृत्वमा नक्कली हवाई उद्धार ठगी, स्मार्ट टेलिकमसँग जोडिएको ठगी, बैंक तथा वित्तीय संस्थासम्बन्धी संगठित ठगी, धितोपत्र तथा बिमा ठगी, क्रिप्टोकरेन्सी अपराध र सरकारी जग्गा अतिक्रमण तथा हिनामिनासम्बन्धी मुद्दामा अनुसन्धान भएका थिए । २०८३ असारमा उनलाई प्रहरी प्रधान कार्यालयस्थित अपराध अनुसन्धान विभागको प्रमुखको जिम्मेवारी दिइएको थियो । त्यही विभागको नेतृत्व गरिरहेका बेला उनी आईजीपीमा नियुक्त भएका हुन् । प्रहरी सेवासँगै शैक्षिक र अनुसन्धान क्षेत्रमा पनि सक्रिय केसी प्रहरी सेवामा मात्रै सीमित नभई शैक्षिक तथा अनुसन्धान क्षेत्रमा पनि सक्रिय छन् । उनले कम्बोडियाको पन्नासत्र विश्वविद्यालयबाट द्वन्द्व रूपान्तरण विषयमा विद्यावारिधि गरेका छन् । उनले त्रिभुवन विश्वविद्यालयबाट समाजशास्त्र तथा मानवशास्त्र र सार्वजनिक प्रशासनमा स्नातकोत्तर गरेका छन् । द्वन्द्वपछिको समाजमा संगठित अपराध नियन्त्रण तथा नेपालमा प्रहरी सेवाको प्रभावकारितासम्बन्धी विषय उनको अध्ययन र अनुसन्धानका क्षेत्र हुन् । उनका विभिन्न अनुसन्धानात्मक कृति प्रकाशित छन् । प्रहरी विज्ञान र सुरक्षासम्बन्धी विषयमा उनले विभिन्न शैक्षिक तथा अनुसन्धानात्मक लेखसमेत लेखेका छन् । संयुक्त राष्ट्रसंघीय मिसनको अनुभव केसीले संयुक्त राष्ट्रसंघीय शान्ति मिसनअन्तर्गत कोसोभो र हाइटीमा पनि काम गरेका छन् । द्वन्द्वपछिको अवस्थामा प्रहरीको क्षमता विकास तथा सुरक्षा व्यवस्थापनसम्बन्धी काममा उनले अन्तर्राष्ट्रिय अनुभव हासिल गरेका छन् । उनलाई सरकारले सुप्रबल जनसेवा श्री र प्रबल गोरखा दक्षिण बाहुजस्ता विभूषणबाट सम्मानित गरेको नेपाल प्रहरीको आधिकारिक विवरणमा उल्लेख छ । अनुसन्धान र फिल्ड कमान्डमा लामो अनुभव हासिल गरेका केसी अब नेपाल प्रहरीको सर्वोच्च नेतृत्वमा पुगेका छन् । नक्कली भुटानी शरणार्थी प्रकरणदेखि वित्तीय तथा संगठित अपराध अनुसन्धानसम्मको अनुभव बोकेका उनले संगठनको नेतृत्वमा अब कस्तो प्राथमिकता तय गर्छन् भन्ने चासो रहनेछ ।
२० ऋणीको हिस्सा २५ प्रतिशत
काठमाडौं । विभिन्न वित्तीय संस्थासँगको मर्जर तथा प्राप्तिमार्फत व्यवसाय विस्तार गर्दै आएको कुमारी बैंक लिमिटेडको सम्पत्ति आधार ४ खर्ब ९१ अर्ब ६८ करोड रुपैयाँ पुगेको छ । तर, व्यवसायको आकार र सेवा सञ्जाल विस्तार हुँदै गर्दा बैंकको कर्जा गुणस्तरमा भने दबाब बढ्दै गएको छ । विशेषगरी ठूला ऋणीमा कर्जाको उच्च एकाग्रता, निष्क्रिय कर्जामा वृद्धि र कर्जा असुलीमा देखिएको चुनौतीले बैंकको वित्तीय जोखिम बढाएको छ । रेटिङ कम्पनी इक्रा नेपालले बैंकको जारीकर्ता रेटिङ बीबी प्लस (डबल बी प्लस) बाट बढाएर बीबीबी माइनस (त्रीपल बी माइनस) कायम गरेको छ । त्यस्तै, बैंकले जारी गरेको ६ अर्ब रुपैयाँ बराबरको ऋणपत्रको रेटिङ पनि एलबीबी प्लसबाट बढाएर एलबीबीबी माइनस पुर्याएको छ । बैंकको समग्र वित्तीय अवस्था, नाफा र पुँजीकरणमा आएको सुधारका कारण रेटिङ बढाइएको इक्रा नेपालले जनाएको छ । ठूला ऋणीमा कर्जाको एकाग्रता बढ्दै कुमारी बैंकको कर्जा पोर्टफोलियोमा केही ठूला ऋणी तथा व्यावसायिक समूहको हिस्सा उल्लेख्य रहेको छ । गत आर्थिक वर्ष २०८२/८३ को असारसम्म बैंकका शीर्ष २० ऋणीले कुल कर्जाको २५ प्रतिशत हिस्सा ओगटेका छन् । यो बैंकको प्राथमिक पुँजी (टियर-१) को तुलनामा २०४ प्रतिशत हो । अघिल्लो आर्थिक वर्षमा शीर्ष २० ऋणीको हिस्सा कुल कर्जाको २२ प्रतिशत र प्राथमिक पुँजीको तुलनामा १९४ प्रतिशत थियो । गत असारसम्म बैंकले २ खर्ब ७० अर्ब ९२ करोड रुपैयाँ कर्जा लगानी गरेको थियो । उक्त रकम असोज मसान्तसम्म आइपुग्दा २ खर्ब ९३ अर्ब ९ करोड रुपैयाँ पुगेको छ । कर्जाको ठूलो हिस्सा सीमित ऋणी तथा व्यावसायिक समूहमा केन्द्रित हुँदा बैंकको कर्जा जोखिम पनि त्यस्ता ऋणीको वित्तीय अवस्थासँग जोडिने गर्छ । कुनै ठूला ऋणी वा व्यावसायिक समूह आर्थिक तथा वित्तीय संकटमा परेमा त्यसको असर बैंकको कर्जा गुणस्तर, नाफा र पुँजी पर्याप्ततामा पर्न सक्छ । विशेषगरी ठूला ऋणीले कर्जा भुक्तानी गर्न नसकेमा निष्क्रिय कर्जा बढ्नुका साथै थप कर्जा नोक्सानी व्यवस्थाका कारण पुँजीमा दबाब पर्न सक्ने जोखिम रहन्छ । निक्षेपतर्फ भने बैंकको अवस्था तुलनात्मक रूपमा सहज देखिएको छ । गत असार मसान्तसम्म बैंकका शीर्ष २० निक्षेपकर्ताको हिस्सा कुल निक्षेपको २४ प्रतिशत छ । अघिल्लो वर्ष यस्तो हिस्सा २६ प्रतिशत थियो । यसले प्रमुख निक्षेपकर्तामाथिको निर्भरता केही घटेको देखाउँछ । गत असारसम्म बैंकले ४ खर्ब २ अर्ब ७३ करोड रुपैयाँ निक्षेप संकल गरेको थियो भने असोज मसान्तसम्म उक्त रकम बढेर ४ खर्ब २८ अर्ब ३४ करोड रुपैयाँ पुगेको छ । निष्क्रिय कर्जा ८.८३ प्रतिशत बैंकका लागि सबैभन्दा ठूलो चुनौतीमध्ये एक कर्जा गुणस्तर देखिएको छ । असार मसान्तसम्म बैंकको कुल निष्क्रिय कर्जा अनुपात ८.८३ प्रतिशत पुगेको छ । अघिल्लो वर्ष यस्तो अनुपात ६.४२ प्रतिशत थियो । एक वर्षमै निष्क्रिय कर्जाको अनुपात उल्लेख्य बढ्नुले बैंकको कर्जा पोर्टफोलियोमा दबाब थपिएको देखाउँछ । यस अवधिमा बैंकले सुरुवाती निष्क्रिय कर्जाको ५ प्रतिशत रकम अपलेखन गरे पनि निष्क्रिय कर्जाको अनुपात बढेको हो । यसले कर्जा असुली तथा खराब कर्जा व्यवस्थापनमा बैंकले थप प्रयास गर्नुपर्ने अवस्था देखाउँछ । साथै, आगामी दिनमा थप कर्जा निष्क्रिय कर्जामा वर्गीकृत हुन सक्ने जोखिम पनि कायम छ । बैंकका अनुसार कर्जा भुक्तानीमा ढिलाइ हुने प्रवृत्तिसमेत बढेको छ । कम्तीमा एक दिन भुक्तानी अवधि नाघेका कर्जाको अनुपात अघिल्लो वर्षको १९ प्रतिशतबाट बढेर गत वर्ष २२ प्रतिशत पुगेको छ । यसले बैंकको कर्जा असुलीमा चुनौती थपिँदै गएको देखाउँछ । त्यस्तै, निष्क्रिय कर्जामध्ये तुलनात्मक रूपमा कम कर्जा नोक्सानी व्यवस्था गर्नुपर्ने वर्गमा पर्ने कर्जाको हिस्सा अघिल्लो वर्षको ५ प्रतिशतबाट बढेर गत वर्ष १३ प्रतिशत पुगेको छ । यसले कर्जा नोक्सानी व्यवस्थापन तथा सम्भावित जोखिमको आकलनमा थप ध्यान दिनुपर्ने देखाउँछ । पुँजी पर्याप्ततामा सुधार र तरलतामा सहज कर्जा गुणस्तरमा दबाब देखिए पनि बैंकको पुँजी पर्याप्तता र तरलता अवस्थामा सुधार आएको छ । गत आर्थिक वर्षको अन्त्यसम्म बैंकको जोखिम भारित सम्पत्तिको तुलनामा कुल पुँजी पर्याप्तता अनुपात १३.५० प्रतिशत पुगेको छ । प्राथमिक पुँजी (टियर-१) अनुपात ९.७ प्रतिशत रहेको छ । अघिल्लो वर्ष बैंकको कुल पुँजी पर्याप्तता अनुपात १२.९ प्रतिशत र प्राथमिक पुँजी अनुपात ८.९४ प्रतिशत थियो । यसरी दुवै अनुपातमा सुधार देखिएको छ । बैंकको प्राथमिक पुँजी अनुपात अघिल्लो वर्षदेखि नै नियामकीय न्यूनतम सीमा ८.५ प्रतिशतभन्दा माथि रहँदै आएको छ । असोजमा पुँजी पर्याप्तता अनुपात १२.६७ प्रतिशत र टायर-१ क्यापिटल रेसियो ९.१५ प्रतिशत रहेको छ । तरलता सूचक पनि नियामकीय सीमाभित्र सहज अवस्थामा रहेको देखिन्छ । गत असारसम्म कुल निक्षेपको तुलनामा खुद तरल सम्पत्तिको अनुपात ४० प्रतिशत र कर्जा-निक्षेप अनुपात ७७ प्रतिशत रहेको छ । जबकि खुद तरल सम्पत्तिको अनुपातको नियामकीय न्यूनतम सीमा २० प्रतिशत र कर्जा-निक्षेप अनुपातको अधिकतम सीमा ९० प्रतिशत छ । चुक्ता पुँजी २६ अर्ब २३ करोड रुपैयाँ रहेको बैंकले गत आर्थिक वर्षमा ७ अर्ब ३० करोड रुपैयाँ खुद नाफा आर्जन गरेको थियो । सन् २००१ अप्रिल ३ अर्थात् २०५७ चैत २१ देखि बैंकिङ सेवा सुरु गरेको कुमारी बैंक नेपालको १५औँ वाणिज्य बैंकका रूपमा स्थापित भएको हो । बैंकको सञ्चालक समितिको अध्यक्ष अमिर प्रताप जेबी राणा रहेका छन् भने प्रमुख कार्यकारी अधिकृत (सीईओ) रामचन्द्र खनाल रहेका छन् । हाल बैंकले ६५५ सेवा केन्द्रमार्फत ग्राहकलाई सेवा दिँदै आएको छ । बैंकको सेवा सञ्जालमा २७९ शाखा, ४१ विस्तारित काउन्टर, २९५ एटीएम र ४० शाखारहित बैंकिङ एकाइ रहेका छन् । यसका अतिरिक्त १ हजार २३३ पीओएस टर्मिनलमार्फत पनि सेवा उपलब्ध गराउँदै आएको छ ।
लोकेश बम अर्थात् विस्फोटक ब्याटर
काठमाडौं । त्रिवि क्रिकेट मैदानमा दर्शकको हुटिङ चर्किन थाल्छ । दर्शकदीर्घाबाट ‘लोकेश... लोकेश...’ को आवाज सुनिन्छ । उनी ब्याटिङका लागि मैदान प्रवेश गर्दा होस् वा क्रिजमा जमेर बललाई बाउन्ड्री कटाउँदा, दर्शकको उत्साह झन् बढ्छ । उनले प्रहार गर्ने प्रत्येक चौका र छक्कासँगै मैदानको माहोल तातिन्छ । नेपाल प्रिमियर लिग (एनपीएल) मा लोकेश बमको ब्याटिङले सिर्जना गर्ने आकर्षण यस्तै छ । उनी मैदानमा आउँदा दर्शकले रनको अपेक्षा गर्छन् । बल ब्याटमा जोडिएपछि त्यो अपेक्षा हुटिङमा बदलिन्छ । आक्रामक ब्याटिङ, लामो छक्का र छोटो समयमा खेलको गति बदल्न सक्ने क्षमता नै लोकेशको परिचय बनेको छ । विराटनगर किंग्सबाट एनपीएलको तेस्रो संस्करण खेलिरहेका लोकेशले आफ्नो यही परिचयलाई ब्याटिङबाट पुष्टि गरिरहेका छन् । प्रतियोगिताका सुरुवाती चार खेलमा उनले १८८ रन बनाएका छन् । ८७ रन उनको सर्वाधिक व्यक्तिगत स्कोर हो । ४७.२५ को औसत र १६४.३५ को स्ट्राइक रेटमा ब्याटिङ गरेका उनले दुई अर्धशतक बनाइसकेका छन् । यस अवधिमा ११ चौका र १६ छक्का प्रहार गरेका उनले कुल २७ बाउन्ड्री हानेका छन् । लोकेशको ब्याटिङमा एउटा विशेषता छ, उनी क्रिजमा धेरै समय बिताएर रन जोड्नेभन्दा उपलब्ध बललाई अधिकतम उपयोग गर्न खोज्छन् । बलको लाइन र लम्बाइ पहिचान गरेर प्रहार गर्ने उनको शैलीले विपक्षी बलरलाई दबाबमा पार्छ । विशेषगरी आक्रामक ब्याटिङ आवश्यक पर्ने अवस्थामा उनी टोलीका लागि महत्वपूर्ण खेलाडी बन्दै गएका छन् । डोटीबाट राष्ट्रिय टोलीसम्म लोकेश बमको जन्म सन् २००० अगस्ट १३ मा सुदूरपश्चिम प्रदेशको डोटी जिल्लामा भएको हो । दायाँहाते ब्याटर तथा विकेटकिपरका रूपमा खेल्ने उनी नेपाली राष्ट्रिय टोलीका सदस्य हुन् । घरेलु क्रिकेटबाट आफ्नो यात्रा सुरु गरेका लोकेशले उमेर समूह, राष्ट्रिय टोली र फ्रेन्चाइज क्रिकेटसम्मको यात्रा तय गरेका छन् । उनले सुदूरपश्चिम प्रदेश, त्रिभुवन आर्मी क्लब, नेपाल एपीएफ क्लब र विराटनगर किंग्सलगायत टोलीबाट क्रिकेट खेलेका छन् । घरेलु प्रतियोगितामा देखाएको प्रदर्शनकै आधारमा उनले राष्ट्रिय टोलीमा स्थान बनाएका हुन् । नेपालका लागि उनको टी–२० अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेटमा पदार्पण १२ फेब्रुअरी २०२२ मा संयुक्त अरब इमिरेट्स (यूएई) विरुद्ध भएको थियो । ओमानको अल अमेरातमा भएको उक्त खेलपछि उनी राष्ट्रिय टोलीको टी–२० संरचनामा समेटिँदै आएका छन् । टी-२० मा ७३६ रन, अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेटमा ३२१ लोकेशको टी-२० क्रिकेट करिअर हेर्दा उनको ब्याटिङमा आक्रामकता र रन बनाउने क्षमता देखिन्छ । उपलब्ध तथ्यांकअनुसार उनले टी-२० क्रिकेटका ४१ खेलमा ७३६ रन बनाएका छन् । उनको उच्चतम स्कोर १०६ रन हो । २६.२९ को औसत र १५२.३८ को स्ट्राइक रेटमा खेलेका उनले एक शतक र दुई अर्धशतक बनाएका छन् । यस क्रममा ५६ चौका र ५३ छक्का प्रहार गरेका छन् । अन्तर्राष्ट्रिय टी-२० मा भने उनले २७ खेलबाट ३२१ रन बनाएका छन् । २१.४० को औसत र १५७.३५ को स्ट्राइक रेट उनको अन्तर्राष्ट्रिय ब्याटिङ तथ्यांक हो । यस क्रममा उनले एक अर्धशतक बनाएका छन् । उनको सर्वाधिक स्कोर अविजित ५२ रन हो । लोकेशको करिअरमा १०६ रनको शतकीय इनिङ्स महत्वपूर्ण उपलब्धि हो । उनले नेपाल ए टोलीबाट आयरल्यान्ड वुल्भ्सविरुद्ध सन् २०२४ मा ५६ बलमा १०६ रन बनाएका थिए । उक्त इनिङ्सले उनको आक्रामक ब्याटिङ क्षमता मात्र होइन, आवश्यक पर्दा लामो इनिङ्स खेल्न सक्ने क्षमता पनि देखाएको थियो । उनले घरेलु टी-२० क्रिकेटमा अहिलेसम्म १५ खेलबाट ४६५ रन बनाएका छन् । यसक्रममा एक शतक र दुई अर्धशतक बनाएका छन् । घरेलु टी-२० मा उनको औसत ३३.२१ र स्ट्राइक रेट १४५.७७ छ । यसले अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेटको तुलनामा घरेलु प्रतियोगितामा उनी अझ प्रभावकारी रूपमा रन बनाउन सफल भएको देखाउँछ । एनपीएलमा निरन्तर प्रभाव एनपीएलमा पनि लोकेशको प्रदर्शन क्रमशः प्रभावकारी हुँदै गएको छ । सन् २०२४ मा विराटनगर किंग्सबाट खेलेका उनले लुम्बिनी लायन्सविरुद्ध ४७ बलमा ७१ रन बनाएका थिए । सन् २०२५ को एनपीएलमा पोखरा एभेन्जर्सविरुद्ध ४८ बलमा ७२ रन बनाए । सन् २०२६ को संस्करणमा भने कर्णाली याक्सविरुद्ध ५२ बलमा ८७ रन बनाएका छन् । यस संस्करणमा कर्णालीविरुद्ध ८७ रन बनाएका उनले सुदूरपश्चिमविरुद्ध १० बलमा २५ रन र जनकपुरविरुद्ध ४० बलमा ५० रन बनाए । चितवनविरुद्धको पहिलो खेलमा १४ बलमा २६ रन बनाएका थिए । यी फरक इनिङ्सले उनी परिस्थितिअनुसार आफ्नो ब्याटिङ शैली बदल्न सक्ने खेलाडी रहेको देखाउँछन् । आवश्यक पर्दा लामो समय क्रिजमा टिकेर रन बनाउन सक्छन् भने अन्तिम ओभरतिर तीव्र गतिमा रन जोड्ने भूमिका पनि निर्वाह गर्न सक्छन् । उनी चार खेल खेल्दासम्म एनपीएलमा सबैभन्दा बढी रन बनाउने खेलाडीमात्रै बनेका छैनन्, सबैभन्दा बढी बाउन्ड्री प्रहार गर्ने, एकै गेममा बढी स्कोर बनाउने र बढी अर्धशतक प्रहार गर्ने खेलाडीका रुपमा चिनिएका छन् । आक्रामकता नै पहिचान लोकेश दायाँहाते ब्याटर हुन् । उनी विकेटकिपिङ पनि गर्छन् । उनको ब्याटिङको मुख्य विशेषता आक्रामकता हो । टी-२० क्रिकेटमा कम बलमा धेरै रन बनाउनु महत्वपूर्ण हुन्छ । त्यसका लागि उनी चौका र छक्कालाई प्राथमिकता दिने गर्छन् । उनको करिअरको स्ट्राइक रेटले पनि यही कुरा देखाउँछ । समग्र टी–२० मा १५२.३८ र अन्तर्राष्ट्रिय टी–२० मा १५७.३५ को स्ट्राइक रेटमा ब्याटिङ गर्नु उनको आक्रामक शैलीको प्रमाण हो । ५३ छक्काको तथ्यांकले पनि बललाई सीमापारि पु¥याउने क्षमताको संकेत गर्छ । अर्को महत्वपूर्ण पक्ष उनको विकेटकिपिङ क्षमता हो । ब्याटिङसँगै विकेटपछाडिको जिम्मेवारी पनि पूरा गर्न सक्ने भएकाले टोलीले उनलाई दोहोरो भूमिकामा उपयोग गर्न सक्छ । टी-२० क्रिकेटमा यस्तो खेलाडी टोलीका लागि उपयोगी हुन्छन् । एनपीएलमा विराटनगर किंग्सका लागि लोकेशको भूमिका महत्वपूर्ण देखिएको छ । टोलीमा आन्द्रे रसेलजस्ता विस्फोटक ब्याटर रहे पनि नेपाली खेलाडीबाट ठूलो योगदान आउनु टोलीका लागि सकारात्मक पक्ष हो । लोकेशले ब्याटिङमा देखाएको प्रदर्शनले विराटनगरको मध्यक्रमलाई थप बलियो बनाएको छ । तर, आक्रामक ब्याटिङ उनको बलियो पक्ष भए पनि त्यसलाई निरन्तर प्रदर्शनमा बदल्नु चुनौती छ । अन्तर्राष्ट्रिय टी–२० मा २७ खेलबाट ३२१ रन र २१.४० को औसत छ । घरेलु क्रिकेटमा शतक बनाइसकेका उनले अन्तर्राष्ट्रिय स्तरमा पनि नियमित रूपमा ठूलो इनिङ्स खेल्न सक्ने क्षमता विकास गर्नुपर्ने देखिन्छ । लोकेशको ब्याटिङमा दर्शकले खोज्ने कुरा रन मात्रै होइन, मनोरञ्जन पनि हो । उनी क्रिजमा हुँदा दर्शकले चौका र छक्काको अपेक्षा गर्छन् । उनको ब्याटबाट बल उड्दा मैदानमा हुटिङ गुञ्जिन्छ । यही आक्रामक शैली र दर्शकसँग जोडिने खेलले लोकेशलाई एनपीएलका आकर्षक नेपाली खेलाडीमध्ये एक बनाएको छ । डोटीबाट क्रिकेट यात्रा सुरु गरेका लोकेशका लागि अबको लक्ष्य आफ्नो यही क्षमतालाई राष्ट्रिय तथा अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेटमा निरन्तरता दिनु हो । दर्शकको हुटिङलाई रनमा बदल्दै नेपाली क्रिकेटमा आफ्नो पहिचान अझ बलियो बनाउने अवसर उनका सामु छ ।
